Το σπίτι κοντά στη θάλασσα..

Τὰ σπίτια ποὺ εἶχα μου τὰ πῆραν. Ἔτυχε
νά᾿ ναι τὰ χρόνια δίσεχτα πόλεμοι χαλασμοὶ ξενιτεμοὶ
κάποτε ὁ κυνηγὸς βρίσκει τὰ διαβατάρικα πουλιὰ
κάποτε δὲν τὰ βρίσκει– τὸ κυνήγι
ἦταν καλὸ στὰ χρόνια μου, πῆραν πολλοὺς τὰ σκάγια-
οἱ ἄλλοι γυρίζουν ἢ τρελαίνουνται στὰ καταφύγια.
Μὴ μοῦ μιλᾶς γιὰ τ᾿ ἀηδόνι μήτε γιὰ τὸν κορυδαλλὸ
μήτε γιὰ τὴ μικρούλα σουσουράδα
ποὺ γράφει νούμερα στὸ φῶς μὲ τὴν οὐρά της-
δὲν ξέρω πολλὰ πράγματα ἀπὸ σπίτια
ξέρω πὼς ἔχουν τὴ φυλή τους, τίποτε ἄλλο.
Καινούργια στὴν ἀρχή, σὰν τὰ μωρὰ
ποὺ παίζουν στὰ περβόλια μὲ τὰ κρόσσια τοῦ ἥλιου,
κεντοῦν παράθροφυλλα χρωματιστὰ καὶ πόρτες
γυαλιστερὲς πάνω στὴ μέρα-
ὅταν τελειώσει ὁ ἀρχιτέκτονας ἀλλάζουν,
ζαρώνουν ἢ χαμογελοῦν ἢ ἀκόμη πεισματώνουν
μ᾿ ἐκείνους ποὺ ἔμειναν μ᾿ ἐκείνους ποὺ ἔφυγαν
μ᾿ ἄλλους ποὺ θὰ γυρίζανε ἂν μποροῦσαν
ἢ ποὺ χάθηκαν, τώρα ποὺ ἔγινε
ὁ κόσμος ἕνα ἀπέραντο ξενοδοχεῖο.

Δὲν ξέρω πολλὰ πράγματα ἀπὸ σπίτια,
θυμᾶμαι τὴ χαρά τους καὶ τὴ λύπη τους
καμιὰ φορά, σὰ σταματήσω
ἀκόμη
καμιὰ φορά, κοντὰ στὴ θάλασσα, σὲ κάμαρες γυμνὲς
μ᾿ ἕνα κρεβάτι σιδερένιο χωρὶς τίποτε δικό μου
κοιτάζοντας τὴ βραδινὴν ἀράχνη συλλογιέμαι
πὼς κάποιος ἑτοιμάζεται νὰ ῾ρθεῖ, πὼς τὸν στολίζουν
μ᾿ ἄσπρα καὶ μαῦρα ροῦχα μὲ πολύχρωμα κοσμήματα
καὶ γύρω του μιλοῦν σιγὰ σεβάσμιες δέσποινες
γκρίζα μαλλιὰ καὶ σκοτεινὲς δαντέλες,
πὼς ἑτοιμάζεται νὰ ᾿ ρθει νὰ μ᾿ ἀποχαιρετήσει-

ἤ, μιὰ γυναίκα ἐλικοβλέφαρη βαθύζωνη
γυρίζοντας ἀπὸ λιμάνια μεσημβρινά,
Σμύρνη Ρόδο Συρακοῦσες Ἀλεξάντρεια,
ἀπὸ κλειστὲς πολιτεῖες σὰν τὰ ζεστὰ παράθυροφυλλα,
μὲ ἀρώματα χρυσῶν καρπῶν καὶ βότανα,
πὼς ἀνεβαίνει τὰ σκαλιὰ χωρὶς νὰ βλέπει
ἐκείνους ποὺ κοιμήθηκαν κάτω ἀπ᾿ τὴ σκάλα.

Ξέρεις τὰ σπίτια πεισματώνουν εὔκολα, σὰν τὰ γυμνώσεις.

Γ. Σεφέρης

Advertisements

24 thoughts on “Το σπίτι κοντά στη θάλασσα..

  1. Χαίρομαι που διάλεξες Σεφέρη για να μιλήσεις Αγριμάκι μου…
    Τα σπίτια είναι όπου είμαστε εμείς και η καρδιά μας…
    αυτή δίνει στα άψυχα πνοή…

    Σε φιλώ πολύ κι εύχομαι να είσαι καλά 🙂

    • Πάντα διαλέγω ποίηση για να μιλήσω, Λεβίνα μου.. Και μερικοί από εσάς, που με έχετε μάθει πλέον, το καταλαβαίνετε πότε δεν είμαι καλά..
      Φιλί γλυκό κι από εμένα και καλή Πατρίδα!

  2. Υπέροχο ποίημα..
    Χαίρομαι που σε ξανασυναντάω…
    Εύχομαι να σαι καλά και να μας προσφέρεις τέτοιες στιγμές πάντα..
    σε φιλώ

    • Όλα τα ποιήματα έχουν μεγάλη αξία, πόσο μάλλον του Σεφέρη. Ελπίζω κάποια στιγμή ο κόσμος να εκτιμήσει την αξία της ποίησης στη ζωή μας γενικότερα. Φιλιά πολλά κι από εμένα. Ελπίζω να είσαι καλά 🙂

  3. Ψιτ, κοριτσάκι; Δεν είσαι καλά.. Όταν βάζεις ποίηση, ξέρω, αισθάνομαι πως ταξιδεύεις εδώ.
    Να ξέρεις μόνο, πως τα σπίτια, τις όμορφες τοποθεσίες, τις κάνουν οι άνθρωποι.. Αυτούς πεθυμείς κάθε στιγμή εκεί στα πέρατα.
    Μα να ξέρεις πως κι αυτοί σε σκέφτονται και τους λείπεις, έστω κι αν γκρινιάζουν και γίνονται ενίοτε σκληροί μαζί σου. Σ’αγαπάνε πολύ και σου λένε εκείνα που δε θες ν’ακούσεις.
    Είναι όμως αληθινά δίπλα σου και θα σκάσουνε μύτη κοντά σου, όταν δεν το περιμένεις.
    Βάλε κάτι χαρούμενο, ένα τραγουδάκι ίσως και δες την ολάνθιστη ζωούλα σου που ανοίγεται. Που έχει προοπτικές. Διότι τις έχει. Μένει μόνο να το καταλάβεις.
    Θα σε δω είτε στην Πατρίδα, είτε κάπου στο ενδιάμεσο κάποια στιγμή. Ξέρεις τη λόξα μου με τα ταξίδια.
    Μην αφήνεσαι μικρό μου. Εδώ είμαι. Πάντα θα είμαι.
    Τσακίσου τώρα και βάλε κάτι χαρμόσυνο. Μαρή, όχι καμπάνες εκκλησίας, γιατί θα σε μαυρίσω. Χαχαχα..Θέλω αφιέρωση.
    Φιλιά καρδούλα μου.

    • Διαβάζω τα σχόλιά σας. Ένα-ένα. Γελάω. Δακρύζω. Χαμογελώ. Με έχετε μάθει πλέον καλά, ειδικά όσοι με έχετε ζήσει κι από κοντά. Περίεργες μέρες, περίεργος μήνας. Θα περάσει; Θα περάσει.
      Κι ερώτηση και κατάφαση μαζί.

      ΥΓ Γελάω με το τελευταίο σχόλιό σου.. «Μαρή, όχι καμπάνες εκκλησίας, γιατί θα σε μαυρίσω». Χαρμόσυνο δεν ήθελες; Θα κάνω χαρούμενη ανάρτηση (Το σούσι που μας βγήκε σε ξινό!) σύντομα!

  4. Ένα σπίτι για σένα υπάρχει μέσα στις καρδιές μας και το ξέρεις….
    Υπέροχη η επιλογή σου….

    Νιώθω πολλή νοσταλγία να έχεις μέσα σε αυτή την τόση σιωπή σου!

  5. Αχ αυτός ο τελευταίος στίχος!
    Αχ ο αγαπημένος μου Σεφέρης (όχι που δε θα ταιριάζαμε και κει!).

    Άκου λίγο αυτό μου το είχε προτείνει κάποτε ο Ρας μας:

    φιλιά από Πατρίδα!!!

    • Ο Ρας και πρότεινε τόσο καλό κομμάτι; Αυτός ακούει κάτι τρελά.. χα χα.
      Αχ, και σε αυτό ταιριάζουμε, ε; Δεν το θεωρώ τυχαίο τελικά..
      Καλή Πατρίδα! Σ’ευχαριστώ για το τραγουδάκι 🙂

    • Ήμουν σίγουρη ότι εσύ θα καταλάβαινες περισσότερο απ’όλους..
      Ναι, η παλιά πόλη είναι, η είσοδος..
      Καλή Πατρίδα, συντεκνάκι!
      Και καλή αντάμωση!

Από τση Κρήτης το μπαξέ να μου πέψετε ένα μπόλι, να κάμω επά στη ξενιθιά ολάνθιστο περβόλι!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s