Δεν ήταν νησί…

                               Ήλιε, μεγάλε ανατολίτη μου, χρουσό σκουφί τού νου μου,                                                        αρέσει μου στραβά να σε φορώ, πεθύμησα να παίξω,                                                      όσο να ζεις, όσο να ζω κι εγώ, για να χαρεί η καρδιά μας.                                                   Καλή ’ναι τούτη η γης, αρέσει μας, σαν το σγουρό σταφύλι                                                   στο μπλάβο αγέρα, Θε μου, κρέμεται, στο δρόλαπα κουνιέται                                                  και την τσιμπολογούν τα πνέματα και τα πουλιά τού ανέμου·                             ας την τσιμπολογήσουμε κι εμείς, να δροσερέψει ο νους μας!

                          Μαστόροι, αφήστε πια τα σύνεργα, διπλώστε τις ποδιές σας,                                                   σκολάστε απ’ της ανάγκης το ζυγό, κι η λευτεριά φωνάζει.                                                     Κρασί δεν είναι, αδέρφια, η λευτεριά μήτε γλυκιά γυναίκα                                                     μήτε και βιος μες στα κελάρια σας μήτε και γιος στην κούνια·                             έρμο τραγούδι ’ναι ακατάδεχτο και σβήνει στον αγέρα!

Νίκος Καζαντζάκης, Οδύσσεια

Μουσικό χαλί:

Αυτή ήταν η συμμετοχή μου στο κάλεσμα της Μαρίας, με μια γεύση από Κρήτη. 

Μια εικόνα, ένα τραγούδι, ένα ποίημα.

Γεύση από γλυκάνισο στα χείλη.

Μυρωδιά αρμπαρόριζας.

Στιγμές αγάπης, ριζώματος και μιας γλυκιάς νοσταλγίας.

 Εγρήγορσης, ελπίδας, δημιουργικότητας και μπόλικης πεθυμιάς.

Advertisements

13 thoughts on “Δεν ήταν νησί…

  1. Αχ, πόσο μα πόσο πολύ με συγκίνησες βρε μικιό…
    Είπα να σου το πω, μα από την άλλη δεν άντεξα…
    Ανάμεσα σε τιτάνιες σκιές -αυτή του Καζαντζάκη κι εκείνη του Χατζιδάκι- σε φιλώ γλυκά από μια Ελλάδα που χαλάει ο κόσμος της κι αυτή νομίζει πως βρέχει… (παρεμπιπτόντως, ρίχνει καρέκλες!) 🙂

  2. Καζαντζάκης και Χατζιδάκις…..που έφυγε σαν σήμερα….
    Να είσαι καλά αγριμιώ μου γλυκιά!

    Πολλά φιλάκια από την πατρίδα:))

  3. Μόνο μια γεύση Κρήτης;
    Υπέροχο το συνολάκια αγπάκι μου !
    Μου άρεσαν οι επιλογές σου!
    Φιλάκια πολλά! ♥

  4. Έτσι αγάπη μου να μας κερνάς μια δόση Κρήτης μέσα από την δική σου την καθάρια την ματιά να νοιώθουμε ακόμα πιο βαθειά μέσα μας την Ελλάδα …
    να είσαι καλά μικρό μου αγαπημένο… σε φιλώ πολύ 🙂

  5. Από Καζαντζάκη σε Χατζηδάκι…. αχ… Συγκινούμαι πολύ… και το’χω τώρα τελευταία να είμαι κάπως ευσυγκίνητη!
    Πολύ όμορφη η επιλογή σου!!! Δεν έχω καταλάβει ακόμα πολύ καλά τι γίνεται με τα ποιήματα, γιατί βλέπεις λείπω καιρό… Αλλά μου άρεσε πολύ η Οδύσσεια που επέλεξες!!!
    Χαίρομαι τόοοοσο πολύ που σε ξαναβρίσκω!!! 🙂 🙂 🙂 🙂
    Φιλάκια πολλά, γλυκά και τρυφεράάάάάαααα στα μαγουλάκιαααααααα :* :* :* :*

  6. Και είναι μια υπέροχη συμμετοχή!
    Τι να πω για τις εκπληκτικές επιλογές σου?
    Πήραμε ανάσες ζωής, όχι μόνο γεύση!
    Να είσαι καλά…φιλιά πολλά!

Από τση Κρήτης το μπαξέ να μου πέψετε ένα μπόλι, να κάμω επά στη ξενιθιά ολάνθιστο περβόλι!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s