Οι απλωτές είναι ζήτημα ανθρωπιάς…

Μου αρέσει όταν βλέπω παιδιά, εφήβους και νέους να ενθουσιάζονται τόσο συμμετέχοντας σε κοινωνικά, πολιτιστικά όσο και περιβαλλοντικά δρώμενα. Για εμένα σημαίνει πως έχω μεταδώσει τον ενθουσιασμό και την αγάπη μου για τα παραπάνω, πως άλλοι συνεχίζουν το έργο μου και μοιράζονται μαζί μου τις ιδέες τους.

Πρόσφατα ήρθα σ’επαφή με την Ιωάννα από Καλαμάτα, η οποία δεν διατηρεί ιστολόγιο αλλά ξέρω πως μας διαβάζει. Έψαξε και με βρήκε εντελώς τυχαία μέσα από την γραμματεία της σχολής μου, καθώς σε λίγο καιρό θα βρίσκεται κοντά μου, στη Μελβούρνη, για σπουδές και θα απλώνουμε τα φτερά μας κάτω από την ίδια σκεπή.

Η Ιωάννα, ανήσυχο πνεύμα κι αυτή, ζητούσε πληροφορίες για τα προγράμματα σπουδών μας. Ένα πρωινό που διάβαζα την αλληλογραφία μου στη σχολή, βλέπω την γραμματέα μας να με φωνάζει…

Τα υπόλοιπα ήρθαν φυσικά κι ανθρώπινα από μόνα τους…

DSC_0346river

********

Η Ιωάννα ήθελε να προσφέρει εθελοντικά τον χρόνο της αλλά δεν ήξερε που. Δεν της έλειπαν οι ιδέες αλλά ήταν μάλλον λιγάκι μπερδεμένη από την έλλειψη υποδομών κοινωνικής πρόνοιας κι εθελοντών στην πόλη της. Έτσι, αποφασίσαμε να ενώσουμε τη δημιουργικότητά μας και τη φαντασία μας και να πιάσουμε δουλειά!

Μπήκα στην παρακάτω ιστοσελίδα για να εντοπίσω Δομές Αλληλεγγύης στην όμορφη Καλαμάτα μας. Στη μηχανή αναζήτησης επιλέγεις την πόλη που θες και εμφανίζονται όλα τα κοινωνικά παντοπωλεία, ιατρεία, καφενεία, στέκια και καλλιτεχνικοί χώροι δράσης της περιοχής.

Τα βήματα είναι πολύ απλά..

Επιλέγεις τη δράση/ομάδα που θες, συντονίζεις μια ανεξάρτητη εθελοντική ομάδα υποστήριξης με την παρέα σου και προσεγγίζετε τον υπεύθυνο του καφενείου/ιατρείου/κοινωνικού παντοπωλείου με τις ιδέες σας.

Με την Ιωάννα συζητήσαμε για το Κοινωνικό Παντοπωλείο, τον εθελοντισμό στα πλαίσια σχολικών δραστηριοτήτων, τις αποστάσεις από το σχολείο ή το σπίτι, τις γνώσεις που διέθετε και θα αποκόμιζε.

Συζητήσαμε για τους τρόπους δράσης μέσα από το σχολείο της.

 Οι φίλες μπλόγκερς έχουν στο παρελθόν διοργανώσει μπαζάρ για φιλανθρωπικούς σκοπούς και η γειτονιά μας έχει γεμίσει ανθρωπιά και χρώμα ουκ ολίγες φορές! Ευτυχώς που γράφετε για αυτά κι έτσι παίρνουμε όλοι/ες ιδέες!

DSC_0064

**********

Με την Ιωάννα, καταλήξαμε στο εξής πλάνο δράσης:

Η Ιωάννα θα συζητούσε περαιτέρω τις ιδέες αυτές με τους συμμαθητές της στο Λύκειο κι εγώ θα έγραφα εκπροσωπόντας την επαγγελματική μας ένωση από εδώ, στο Κοινωνικό Παντοπωλείο Καλαμάτας, για να στηρίξω τα παιδιά και θα επικοινωνούσα τηλεφωνικά με τον υπεύθυνο εκεί για να «σπρώξω» το ζήτημα. Ίσως κάποιος/α εκπαιδευτικός από το Λύκειό της θα ήθελε να βοηθήσει;

Το κοινωνικό παντοπωλείο λειτουργεί Τρίτες και Πέμπτες κατά τη διάρκεια σχολικών ωρών. Οι μαθητές του Λυκείου δεν θα έπρεπε να χάσουν ούτε μια διδακτική ώρα, αλλά ήθελαν να διαθέσουν ώρες από τον ελεύθερό τους χρόνο σε αυτή την προσπάθεια.

Θα έγραφαν στον υπεύθυνο και θα πρότειναν να βρίσκεται με τα παιδιά για 2-3 πρωινά Σαββάτου και να τους μαθαίνει τα κόλπα της δουλειάς. Έπειτα, σε συνεργασία με κάποιον εκπαιδευτικό ή γονέα τα παιδιά θα αναλάβουν να ανοίγουν και να κλείνουν το κοινωνικό παντοπωλείο κάθε Σάββατο, υπό την επίβλεψη κάποιου ενήλικα.

Αυτή τη στιγμή καθόμαστε όλοι σε αναμένα κάρβουνα…

Πολλά φιλιά στην Καλαμάτα και «καλές απλωτές»!

Advertisements

5 thoughts on “Οι απλωτές είναι ζήτημα ανθρωπιάς…

  1. σπουδαία! πραγματικά σπουδαία! και να… εκεί που πιστεύεις πως δεν υπάρχει ελπίδα, αυτή μπροστά στα μάτια σου σου ξεπροβάλει με τη μορφή της Ιωάννας, με τη μορφή χιλιάδων άλλων συνΑνθρώπων μας…

    πολύ δυνατό φιλί Αγριμιώ μου!

  2. Σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη υπάρχουν Άνθρωποι και ειδικά νέοι που δεν έχουν σκοπό να ξεκινήσουν τη ζωή τους ούτε με ηττοπάθεια, ούτε με γκρίνια… σ΄ αυτούς, σε σας Αγριμιώ μου, βασίζουμε τις ελπίδες μας!
    Καλή επιτυχία στην Ιωάννα και ξέρεις «εμείς», εδώ είμαστε να βοηθήσουμε όσο μπορούμε! 😉
    ΑΦιλάκια πάντα καρδιάς! ❤

  3. Ξέρεις ποιό είναι το κακό Αγριμιώ μου;
    Το συζητούσα με μια φίλη αυτό … πως τελικά ο εθελοντισμός ενώ θα έπρεπε να βοηθά το κράτος τελικά το υποκαθιστά και αυτό είναι ότι χειρότερο.
    Δεν εννοώ να μην υπάρχει εθελοντισμός αλλά θα έπρεπε να έχουμε όλοι ξεσηκωθεί και αντί να κοιτάμε να ανοίγουμε Κοινωνικά Παντοπωλεία θα έπρεπε να ζητάμε δουλειά για όλους και αξιοπρεπή μεροκάματα, αντί να προσφέρουμε συσσίτια θα έπρεπε να είμαστε έξω από τα υπουργεία και να πιέζουμε για στέγη και τροφή για όλους τους πολίτες.
    Τώρα πια όμως μόνο η εθελοντική δουλειά των λίγων κάνει πράξη αυτό που θα έπρεπε να κάνει το κράτος για όλο αυτόν τον κόσμο που τον έριξε στην δυστυχία.
    Ναι το κράτος είμαστε εμείς, δεν ήταν όμως δικές μας οι αποφάσεις που πάρθηκαν τα τελευταία χρόνια, ούτε μας επέτρεψε κανένας να διαπραγματευτούμε το μέλλον το δικό μας και των παιδιών μας κι έτσι φτάσαμε σε μια μη αναστρέψιμη πορεία καταστροφής και μένουν άνθρωποι σαν την Ιωάννα να προσπαθούν να δώσουν ζωή και ανάσα στους συνανθρώπους μας.

    Σε φιλώ πολύ ξενιτεμένο μου…
    Καλό απόγευμα να έχεις 🙂

  4. Θα συμφωνήσω απόλυτα με την Λεβίνα και θα δώσω τα συγχαρητήρια μου στην Ιωάννα! Τα νέα παιδιά που είναι ευαισθητοποιημένα και δρουν αντί να γκρινιάζουν, είναι αξιέπαινα! Θα περάσετε υπέροχα τα δυο σας εκεί στη Μελβούρνη. Είμαι σίγουρη!
    Φιλιά πολλά Αγριμάκι μου!

Από τση Κρήτης το μπαξέ να μου πέψετε ένα μπόλι, να κάμω επά στη ξενιθιά ολάνθιστο περβόλι!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s