Σύγχυσις..

 Σήμερα θα κάνουμε μια ιστορική αναδρομή, στο όχι και τόσο μακρινό παρελθόν, για να δούμε τις γυναίκες και τη γυναικεία φύση μέσα από την ανδρική ματιά.

Ανάμεσα στους δυο παγκόσμιους πολέμους, οι πρώτες φεμινίστριες άρχισαν έναν τεράστιο και δυναμικό αγώνα ενάντια στο εμπόριο λευκής σαρκός και την πορνεία. Ο αγώνας αυτός δεν είναι ιδιαίτερα γνωστός σήμερα αλλά ήταν ένας αγώνας με διεθνείς επιτυχίες.

Οδήγησε όμως στις σημερινές διακρίσεις, πόλους και υποομάδες στον χώρο. Με πρόμαχους της πορνείας ως άσκηση των εργασιακών δικαιωμάτων και με πολέμιους της πορνείας και του εμπορίου λευκής σαρκός. Έως τις αρχές του προηγούμενου αιώνα, οι δύο αυτές θεωρήσεις είχαν οπαδούς μόνο από το αντρικό φύλο, σήμερα, δυστυχώς, τα πράγματα και οι θεωρίες γύρω από τα φαινόμενα-προβλήματα αυτά είναι πολύ πιο πολύπλοκα. Έχουν πλέον χωρισθεί και οι φεμινίστριες σε δυο πλευρές. Από τη μία σε πρόμαχους των ανθρώπινων δικαιωμάτων, οι οποίες υποστηρίζουν το δικαίωμα στην εργασία, το δικαίωμα επιλογής αλλά και τη σεξουαλική απελευθέρωση κι από την άλλη σε πολέμιες του σιωπηλού κι εκβιαστικού πωλητηρίου σώματος, όπως αυτό επιβάλλεται από τους άντρες οι οποίοι ελέγχουν την προσφορά και τη ζήτηση.

Στα τέλη του 19ου αιώνα, δημιουργήθηκε ένας «ηθικός πανικός», ο οποίος αφορούσε το εμπόριο λευκής σαρκός. Σε εισαγωγικά οι λέξεις καθώς οι τωρινοί ιστορικοί της σεξουαλικότητας και των φύλων τείνουν να παραβλέπουν τις κινητοποιήσεις εκείνης της εποχής. Οι περισσότεροι από τους τωρινούς ιστορικούς της σεξουαλικότητας και των φύλων είναι άνδρες -τι έκπληξη!- και συμφωνούν με τους ομόφυλους τους εκείνης της εποχής ότι οι φήμες για το εμπόριο λευκής σαρκός είναι παράλογες, αποτέλεσμα κοινωνικής υστερίας -να’τη πάλι αυτή η μαγική λεξούλα!- κι ένα φαινόμενο ασήμαντο μπροστά στα υπόλοιπα κοινωνικά φαινόμενα (Jeffreys, 1997; Weeks, 1981).

Οι πρώτες φεμινίστριες πάλεψαν να ενημερώσουν τον κόσμο μέσω δημόσιων διαλέξεων για τα φαινόμενα αυτά. Θεωρούσαν πως το εμπόριο λευκής σαρκός και η πορνεία (κατ’επέκταση και η πορνογραφία) είναι ευθύνη αποκλειστικά των ανδρών, καθώς η ύπαρξή τους έγκειται στη προσφορά και τη ζήτηση.

Την ίδια εποχή στην Ελλάδα…

(Το απόσπασμα είναι από την εφημερίδα «Νέα Ημέρα» της 20ης Μαρτίου 1928)

«Ορισμένα τινά Ελληνικά θήλεα ζητούν να δοθή ψήφος εις τας γυναίκας. Σχετικώς με το ίδιον τούτο θέμα διαπρεπέστατος επιστήμων είχεν άλλοτε αναπτύξει από του βήματος της Βουλής το επιστημονικώς πασίγνωστον, άλλως τε, γεγονός ότι παν θήλυ διατελεί εις ανισόρροπον και έξαλλον πνευματικήν κατάστασιν ωρισμένας ημέρας εκάστου μηνός… Νεώτεραι και ακριβέστεραι έρευναι καταδείκνυσιν ότι ου μόνον ωρισμένας ημέρας, αλλά δι’ όλου του μηνός τελούσιν άπαντα τα θήλεα εις πνευματικήν και συναισθηματικήν ανισορροπίαν, τινά δε μετρίαν, τα πλείστα δε σφοδροτάτην και ακατάσχετον, άτε και παντοιοτρόπως εκδηλουμένων και κλιμακουμένων συν τω χρόνω… Επειδή εν τούτοις αι ημέραι αύται, δεν συμπίπτουν ως προς όλα τα θήλεα, είναι αδύνατον να ευρεθή ημέρα πνευματικής ισορροπίας και ψυχικής γαλήνης όλων των θηλέων, ώστε την ευτυχή εκείνην ημέραν να ορίζονται αι εκάστοτε εκλογαί. Η γυναικεία συνεπώς ψήφος είναι πράγμα επικίνδυνον, άρα αποκρουστέον».

Εύλογη απορία: Αφού τα αιτήματα των πρώτων φεμινιστριών -αλλά και των επόμενων κυμάτων- δεν εκπληρώθηκαν, πώς μπορούμε να μιλάμε για μεταφεμινιστική ή μετανεωτερική εποχή; Πώς μπορούμε να μιλάμε για ισότητα; Για ίσες παροχές και ίσες ευκαιρίες;

Κι αν εκπληρώθηκαν μερικώς τα αιτήματα του πρώτου, δεύτερου και τρίτου κύματος, τι γίνεται όταν έχουν εκπληρωθεί σε ελάχιστες χώρες μοναχά;

Τότε ο μισός πλανήτης είναι οντολογικά και θεωρητικά υπαρκτός σε ένα μετανεωτερικό περιβάλλον κι ο άλλος μισός τελεί υπό τον «σκοταδισμό» του νεωτερισμού;

Τέλος πάντων, έστω ότι είναι αποδεκτές οι εναλλακτικές ιστορίες στον μετανεωτερισμό, αλλά όχι στον νεωτερισμό, επειδή είναι γραμμικός κι άκαμπτος. Αλλά τι συμβαίνει όταν έχουμε χώρες οι οποίες έχουν αγκαλιάσει τον μετανεωτερισμό κι άλλες οι οποίες περνούν ακόμη τη φάση του νεωτερισμού; (Ανύπαρκτο ή ίσα-ίσα κατοχυρωμένο το δικαίωμα ψήφου ή οδήγησης, την ίδια ώρα που όλοι εμείς οι υπόλοποι προγραμματίζουμε τις επόμενες διακοπές μας…)

Μπορούμε να θεωρητικολογούμε -και να αοριστολογούμε πολλές φορές εμείς οι θεωρητικοί, κυρίως για να διατηρούμε τις έδρες μας στα πανεπιστήμια- πάνω στις νεωτερικές θεωρήσεις με μετανεωτερικές ματιές; Οι θεωρήσεις των πολλαπλών αυτοπροσδιορισμών και πολλαπλών ιστοριών κι οπτικών ανάγνωσης, δεν έχουν συμβάλλει στην αποδυνάμωση του Αγώνα; Του οποιουδήποτε αγώνα είτε αυτός έχει να κάνει με το δικαίωμα ψήφου των γυναικών ή εκπαίδευσης ή οδήγησης. Γιατί καμία φορά κοιτάζοντας την μονάδα -η νεότερη τρέλα κι εμμονή των πανταχού προμάχων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων- ξεχνάμε τα δικαιώματα της κοινότητας. Δεν μιλώ για την άρχουσα τάξη.

Μιλώ, επί παραδείγματι, για τα δικαιώματα των γηγενών της Αμερικής ή της Αυστραλίας, τα συλλογικά, κοινοτικά δικαιώματά τους ως μειονότητες θρησκευτικές, γλωσσικές και φυλετικές. Τα δικαιώματά τους να ζητούν παροχές και συλλογική ψυχική ίαση των τραυμάτων που έχουν υποστεί ως ανθρώπινες υπάρξεις λόγω της άλογης αποικιοκρατικής πρακτικής και πολιτικής των προηγούμενων αιώνων.

Όλες οι προσπάθειές μας να συντονίσουμε τον Αγώνα ενάντια στην προάσπιση των δικαιωμάτων τους χάνεται στην θάλασσα των «ανθρωπίνων δικαιωμάτων», επειδή ακριβώς λείπουν οι αντίστοιχες εκείνες κατηγορίες οι οποίες θα λάβουν υπόψιν τους τις έννοιες δεσμός προσκόλλησης στον τόπο (place attachment – γη, αέρας, πουλιά και ζώα, ποταμοί και δέντρα και πώς αυτά ορίζουν την πνευματικότητα και τις σχέσεις των ιθαγενών αναμεταξύ τους αλλά και προς την ίδια την Φύση) ή συλλογικό τραύμα, όπως αυτό το οποίο βίωσαν αυτοί λόγων των γενοκτονιών ή ομαδικών ξεριζωμών;

Δεν σχολιάζω θετικά ή αρνητικά καμία από τις δυο εποχές/θεωρήσεις, απλά σχολιάζω το άτοπο κατ’εμέ των χρονικών/ιστορικών διαχωρισμών.. καθώς δεν βρίσκονται όλοι οι λαοί στο ίδιο επίπεδο θεωρήσεων τόσο λόγο κουλτούρας, εθίμων όσο και λόγω γλώσσας, νοοτροπίας, φιλοσοφίας και θρησκείας.

Ξέρω, σου βάζω δύσκολα, μα ΣΚΕΨΟΥ!

Κοιτάμε τη μονάδα, νομοθετούμε πλέον ως επί το πλείστον για τη μονάδα, αλλά κανείς δεν ζει ως μονάδα. Κανείς δεν επιβιώνει έξω από το κοινωνικό πλαίσιο αλληλεπίδρασης με άλλους.

Τι δεν πάει καλά;

λιανα

Θα μου πεις, με ζάλισες, Αγριμιώ. Που το πας; Να σου εξηγήσω…

Στις ομάδες υποστήριξης των θυμάτων λευκής σαρκός, εκ των οποίων οι περισσότερες κοπέλες είναι εξαναγκασμένες πόρνες ή τηλεοπτικές πόρνες (ζητώ συγγνώμη από το αντρικό κοινό μου, θα σας απογοητεύσω αλλά ο όρος «πορνοστάρ» δεν είναι επαρκής, υπάρχει πάλι χρηματικό αντίτιμο για παροχή σεξ), κάθε που γίνεται ένα βήμα μπροστά προς την κατοχύρωση των δικαιωμάτων τους, ενάντια στους νταβατζήδες, γίνονται άλλα δέκα πίσω καθώς οι πρόμαχοι της πορνογραφίας (που μπορεί μεν να μην επικροτούν την πεζοδρομιακή πορνεία ή τους οίκους ανΤοχής) προασπίζονται τα δικαιώματα των γυναικών στην εύρεση εργασίας και στον αυτοπροσδιορισμό.

Λες και θέλει καμιά να αυτοπροσδιορίζεται ως εκδιδόμενη, πόρνη, πουτάνα, εξαναγκασμένη πόρνη ή το οτιδήποτε άλλο…

Αλλά τι κρύβεται πίσω από όλα αυτά;

λιανα2

Η βιομηχανοποίηση και η εμπορευματοποίηση του σεξ (από περιοδικά έως ταινίες), η φαρμακοποίηση του σεξ και της ευτυχίας (ένα σωρό χάπια, ένα σωρό σεξολόγοι, να μη πω τίποτε χειρότερο και για τον κλάδο μου τώρα..), η καθολική υποταγή των γυναικών και η δημιουργία στερεοτύπων και καλουπιών.

Χωράμε όλες σε μια εικόνα: εικοσάρα-τριαντάρα ξανθιά-μεγάλο στήθος-φουσκωτά χείλη με προδιαγραφές τα-κάνω-όλα-με-ζουζουνιές-και-τσαχπινιές!

Κι αν αμφιβάλλεις, άνοιξε τα τσοντοκάναλα και ψάξε να βρεις παρουσιάστρια με διαφορετικές προδιαγραφές!

Εικόνα η οποία μας βάλλει από παντού έχοντας εισβάλλει σε όλες τις πτυχές της ζωής μας. Στις μεσημεριανές εκπομπές, τις ειδήσεις, τα περιοδικά, το διαδίκτυο, τις διαφημιστικές ταμπέλες στον δρόμο.. Στα σχολικά συγκροτήματα κι ακόμη χειρότερα στα υποκείμενα μάθησης (μαθητές) και τα υποκείμενα μετάδοσης γνώσεων (εκπαιδευτικούς), στον εργασιακό χώρο και τις διαπροσωπικές μας σχέσεις.

Τα ανθρώπινα δικαιώματα, ως έχουν, μαζί με τα περισσότερα συντάγματα χωρών, είναι ίσως ο πιο εκπληκτικός μηχανισμός υποδούλωσης κι απανθρωπισμού ώστε να μη σηκώνει κεφάλι ο λαουτζίκος, να μη μπορεί συλλογικά να διεκδικήσει, να στηλιτεύσει, να καταδικάσει, να προσφύγει στα δικαστήρια.

Κατάλαβες τώρα προς τι η σύγχυσις;

Να με συγχωρείς τώρα. Με περιμένει μαγείρεμα για αύριο στο κέντρο με τα παιδιά. Παλεύουμε ακόμη να κατοχυρώσουμε το δικαίωμά μας στη δωρεάν σίτιση. Ναι, τα παιδιά Γυμνασίου/Λυκείου δουλεύουν τα απογεύματα -όπως κι εμείς που μένουμε μαζί τους κάνουμε ΚΑΙ δεύτερη δουλειά- για να μπορούν να είναι γεμάτα τα ράφια και το ψυγείο μας. Είναι που δεν περισσεύει χρόνος να εξετασθούν μία-μία οι υποθέσεις των παιδιών και των κέντρων… και τα συνδικάτα γιοκ, οπότε σκύψε το κεφάλι και βούλωσέ το!

Εγώ που στην Ελλάδα τα μισούσα…
DSC_1073

Advertisements

6 thoughts on “Σύγχυσις..

  1. Κάθε εποχή έχει τις ιδιαιτερότητες της γι αυτό είναι δύσκολο να βγάζουμε έγκυρα συμπεράσματα όντες σε μεγάλη χρονική «απόσταση». Παρ όλα αυτά, το παρελθόν και τα εντός αυτού έργα των ανθρώπων διδάσκουν εμάς τους σύγχρονους πώς να ξεπεράσουμε τυχόν παλαιότερα λάθη προκειμένου να ετοιμάσουμε τον δρόμο για τις επερχόμενες γενιές να κάνουν ίσως, ευκολότερη τη ζωή τους και να διεξάγουν τον δικό τους αγώνα.
    Γιατί η ζωή είναι μια διαρκής μάχη από την αρχή μέχρι το τέλος του βίου για τον καθένα μας.
    Πάντως η προσπάθεια που διαβάζω ότι κάνεις είναι αξιέπαινη και σε ζηλεύω. Και το λιγότερο που μπορώ τώρα να κάνω είναι να πιω μια ρακή στην υγειά σου!…

  2. Το βρήκα εξαιρετικό το κείμενο σου.
    Πλέον νομίζω όλη αυτή η κατάσταση βρίσκεται παντού όντως.
    Υπέροχη και η προσπάθεια που κάνετε με τα παιδιά,συγχαρητήρια Αγριμάκι μου..
    καλή δύναμη και καλό ξημέρωμα..
    μεγάλο φιλί!

  3. Καλημέρα Αγριμιώ μου!! Πολύ καλή ιστορική ανάλυση!! Σούπερ το άρθρο σου!! Θύμισέ μου ακριβώς τι σπουδάζεις;; Μπας κι ήμαστε συνάδελφοι που λένε!! Χαχαχα! Κάνετε και gender studies? Φιλάκια πολλά πολλά και καλή επιτυχία με την υπόθεσή σας!

Από τση Κρήτης το μπαξέ να μου πέψετε ένα μπόλι, να κάμω επά στη ξενιθιά ολάνθιστο περβόλι!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s