Ο Κρητικάκης στη Μελβούρνη

(Σειρά αναρτήσεων: Ο Κρητικάκης σε νέες περιπέτειες)

Η Αγριμιώ περπατούσενε αμέριμνα σε κάποιο πεζοδρόμιο ενός προαστίου τση Μελβούρνης. Απολάμβανε το ήσυχο πρωινό τσε μιλούσενε με την αδερφή τζη στο τηλέφωνο.

Στο απέναντι πεζοδρόμιο θωρεί δυο ντελικανήδες. Ψηλούς, γεροδεμένους, με γενάκια αρκετών ημερών. Μαυροφορεμένους. Στεκόντουσαν όξω από το φαρματσείο του Κρητικάτση τσε μιλούσαν δυνατά. Θες το ντύσιμο, θες η κορμοστασιά, θες ετσείνο το τσ στο εκείνο.. τση πετάχτηκαν τα μάθια όξω!

«Δεν θα το πιστέψεις ήντα ξανοίγω, αδερφάτσι μου! Μρε, έχομενε τίποτες Κρητικά δρώμενα αυτές τσι μέρες; «

«Εκουζουλάθηκες, μρε Αγριμιώ; Το φεστιβάλ είναι τον άλλο μήνα!»

«Είπα τσε γω! Γιατί, να μρε, ξανοίγω δυο ντελικανήδες στο απέναντι πεζοδρόμιο, ναι, ναι, μπροστά από του Κρητικάτση το φαρματσείο, τσε είναι 7 το πρωί μρε. Τσε φορούν μαύρα πουκάμισα τσ’αν δεν με πιστεύεις, τρέχα του λόγου σου τσε πε το του μπαμπά μρε, βλέπω θα’χομενε μισαφιρέους σήμερω! Τρεχάτε γρήγορα στη κάτω ρούγα του χωριού, μρε!»

«Παναζία μου! Που ξεφύτρωσαν, μρε Αγριμιώ, τούτοι επαέ;»

«Δεν κατέχω, αλλά αν δεν μάθω, θα σκάσω σου λέω! Δεν έχομενε Κρητικούς συχνά επαέ. Καταντήσαμενε είδος υπό εξαφάνιση!»

Μια τσε δυο η Αγριμιώ διασχίζει το δρόμο κι αποφασίζει να περάσει σιμά, ούτως ή άλλως το φαρματσείο του Κρητικάτση ήντονε δίπλα από το πάρκο όπου πήγαινε κάθε πρωί για περπάτημα.

Όσο πλησίαζε, τόσο άκουγε τη γνώριμη διάλεκτό τους. Τώρα είχαν βγάλει μια φωτογραφιτσή μηχανή τσε τραβούσαν φωτογραφίες. Έχε φάση να’ναι τίποτα μαλατσισμένα που ανεβάζουν φωτογραφίες στο facebook, σκέφτηκενε η Αγριμιώ..

«Το’δες, Μανούσο; Κρητικάτσης γράφει μρε απ’όξω! Δικός μας είναι! Μέχρι εδώ έχει φτάσει η χάρη μας! Κρητικούς βρίχνεις παντού, να, τράβα μια φωτογραφία εδώ μπροστά από την πόρτα, να δείχνει μρε τσε τ’όνομα. Να την εδείξομενε μρε σαν πάμενε πίσω στο χωριό.. να μην ελένε πως γυρίσαμενε μ’άδεια χέρια…»

Advertisements

15 thoughts on “Ο Κρητικάκης στη Μελβούρνη

  1. Αγριμιώ χαίρομαι που θυμάσαι την όμορφη Κρήτη μας, καθ’ ότι Κρητικιά κι εγώ!
    Όμορφο και τρυφερό το κείμενο σου, να είσαι πάντα καλά κοπελιά μου!
    Εμείς μπορεί να είμαστε μακριά, αλλά σε καμαρώνουμε κι αισθανόμαστε πολύ υπερήφανοι
    για σένα και τη σπουδαία δουλειά που κάνεις εκεί! Σε διαβάζω συνήθως στην Αριστέα και μου αρέσουν πολύ οι απόψεις και οι σκέψεις σου! Σου εύχομαι να είσαι πάντα χαρούμενη
    και δυνατή στις προκλήσεις της καθημερινότητας! Φιλιά πολλά με αγκαλιά!:))

  2. Αν ακούσεις κανέναν να τραβά την τελευταία συλλαβή κάπως τραγουδιστά, όπως «καλημέρα πατρίδααα» Να ξέρεις πως είναι από το νησί το αμαρτωλό;-)

    Καλησπέρα Αγριμάκι μου. Σε γλικοφιλώ!

Από τση Κρήτης το μπαξέ να μου πέψετε ένα μπόλι, να κάμω επά στη ξενιθιά ολάνθιστο περβόλι!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s