Στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.. ο Οκτώβρης μπήκε νικητής!!

.. να βολιδοσκοπείς. Να μετράς τις ανάσες, τις ματιές, τα βλέμματα, τις υψωμένες γωνίες των φρυδιών. Και την κατάλληλη στιγμή, να χτυπάς!

.. να σφιγμομετρείς. Τις επικείμενες ερωταπαντήσεις. Τον ιδρώτα που στάζει από το μέτωπο. Τους λιποτάκτες. Εκείνους που στάθηκαν δυνατοί. Κι εκείνους που λύγισαν.

.. να θυμάσαι ν’ανασαίνεις που και που. Κάπου ανάμεσα στα καρδιοχτύπια. Κάπου ανάμεσα στα βλέμματα θαυμασμού και μίσους που είναι στραμμένα πάνω σου. Κι εκείνα τα φώτα, τα έντονα, που δεν σε άφησαν όλο το βράδυ να κοιμηθείς.

.. να είσαι ο εαυτός σου. Προπαντώς αυτό! Να θυμάσαι πως αυτό είναι το μόνο σου προϊόν κι αξία – η καθαρότητα της ψυχής και η ακεραιότητα του χαρακτήρα.

.. να αντλείς δύναμη από την ομάδα. Να ευλογείς τους μικρούς αυτούς Κύκλους φιλίας κι αγάπης. Που παραστέκονται. Που όρμησαν όλοι στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, χωρίς δικαίωμα ψήφου, απλά και μόνο για να σου απλώσουν το χέρι. Άλλος παρά τα προβλήματα υγείας, άλλος παρά την απόσταση.

.. να κρατάς νοερά τα απλωμένα χέρια. Να επιστρέφεις σε αυτά, με την άκρη των ματιών σου. Σε κάθε δισταγμό. Σε κάθε προβληματισμό. Σε κάθε δυσκολία. Κάθε που σε στήνουν με ερωτήσεις στον τοίχο, εσύ να συγκεντρώνεσαι εκεί. Στα χαμόγελα!

.. να θυμάσαι τους λόγους που βρίσκεσαι εδώ. Να επιμένεις με πάθος για αυτά που εκπροσωπείς και τους ανθρώπους που βρίσκονται πίσω από αυτή την ομάδα. Να διεκδικείς! Να πετάς ψηλά και να μη φοβάσαι της πτήσεις!

.. να θυμάσαι από που ξεκίνησες. Με ταπεινότητα. Με νοσταλγία για τα πρώτα φωτεινά μονοπάτια – εκείνα τα άγρια απάτητα μέρη – να επιζητάς πάντα κάθε σου πράξη, κάθε σου κίνηση να’χει λίγη από εκείνη τη μαγεία, λίγη από εκείνη την αγνότητα, λίγη από εκείνη τη μαγιά.

Στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.. ο Οκτώβρης μπήκε νικητής!!

DSC_0328vroxi

Δεν θυμάμαι πόσες ώρες περάσαμε τις τελευταίες ημέρες κι ώρες του Σεπτέμβρη στα γραφεία.. Πώς κατάφερα να σταθώ στα πόδια μου και να περάσω την είσοδο του κτηρίου των διαπραγματεύσεων ή πώς γύρισα στο σπίτι χθες βράδυ..

Θυμάμαι τις πεταλούδες στο στομάχι.. την αγωνία για τα αποτελέσματα του διαγωνισμού που θα καθιέρωνε το στερέωμα μιας ελληνικής λεξούλας απ’άκρη σ’άκρη στη χώρα για την ονομασία κάποιου προγράμματος. Θυμάμαι να φθάνω τελευταία, ακόμη κουτσαίνοντας. Θυμάμαι, επίσης, τα νυσταγμένα τους βλέμματα, να με κοιτάζουν έντρομοι ικετεύοντας με τα μάτια τους να μην πιέζω τα «κουμπιά» της επιτροπής μήπως και δεν προχωρήσουν στις συγχωνεύσεις και τις διαπραγματεύσεις.

Τέλος, θυμάμαι εμένα.

Να μιλώ για ρίσκα.

Να μιλώ για ευκαιρίες. .

Να μιλώ για ρουτίνα.

Κι από το παράθυρο, στον όροφο των διαπραγματεύσεων, μοναχά βροχή και μουντίλα. Μια καταγίδα χωρίς προηγούμενο! Με πλημμύρες και ζημιές ανυπολόγιστες..

 Μα εγώ κοιτούσα μοναχά τα μικρά ουράνιά μου τόξα – μέσα μου, δίπλα μου, στο ίδιο το τραπέζι των διαπραγματεύσεων, κι όλα τα υπόλοιπα, στην άλλη πλευρά της γης.

Θα τις δαμάσουμε τις καταιγίδες, μ’ακούς;

Μαζί!

Advertisements

24 thoughts on “Στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.. ο Οκτώβρης μπήκε νικητής!!

  1. Μαζί ξενιτεμένο μου!
    Σε ευχαριστώ!
    Το ένιωσα …μου μιλούσες!
    Σε άκουσα! Άκουγα τη φωνή σου στα αυτιά μου!
    Σε ευχαριστώ!

    Μαζί θα τις δαμάσουμε !
    Φιλιά κι αγκαλιές!

    • Μου αρέσει που οι αναρτήσεις μου αφήνουν πάνω σου το στίγμα μου, όπως ακριβώς κάνουν και με εμένα οι δικές σου… Σ’ευχαριστώ που μου κρατάς το χέρι, παρά την απόσταση! 🙂

    • Καλώς την συνξενιτεμένη από τα βόρεια! 🙂 Χαίρομαι που σου έδωσε κουράγιο, τα γράφω για να τ’ακούω κι εγώ, μη νομίζεις! Χα χα. Πολλά φιλιά.

      ΥΓ Αργώ ν’απαντήσω, αλλά σας διαβάζω όταν έχω πρόσβαση στο ίντερνετ 🙂

    • Ανταίε μου, μη βλέπεις που δε σχολιάζω συχνά σ’εσένα.. έχω ένα θεματάκι με τη Ποίηση. Καμιά φορά έχουν ειπωθεί όλα όσα μπορούν να ειπωθούν και δε μένουν παρά μερικές αναγνώσεις κι ένας βαθύς σεβασμός.. Φιλί γλυκό!

    • Κόντεψε να περάσει ο Οκτώβρης κι εγώ η γαϊδούρα δεν αξιώθηκα ν’απαντήσω στα μηνύματά σας. Έχουμε και μια εξεταστική να μας ταλανίζει βλέπεις.. 🙂

  2. Καλό μήνα wild girl!!! 🙂
    Τα λόγια σου μου έδωσαν πολύ κουράγιο..
    Έχεις ένα τόσο υπέροχο blog…♥

    Το email μου που μου το ζήτησες είναι αυτό…
    ckalanti@gmail.com

    Σου απάντησα και στο σχόλιο σου στην ανάρτηση μου αλλά μπορεί και να
    μην το είδες… 🙂
    Οπότε είπα να περάσω να σε διαβάσω και να σου το γράψω εδώ..

    Σε φιλώ γλυκά long distance magic girl!
    ♥♥

  3. Κοίτα που σε αναζητώ στην άλλη άκρη του πλανήτη, να μου δώσεις θάρρος και να μου πεις ότι, ναι, θα τις δαμάσουμε τις καταιγίδες….. Σε φιλώ πολύ γλυκά κι εύχομαι καλή δύναμη και καλό μήνα μικιό μου! 🙂

Από τση Κρήτης το μπαξέ να μου πέψετε ένα μπόλι, να κάμω επά στη ξενιθιά ολάνθιστο περβόλι!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s