Οι μικρές μου πυξίδες..

Σεπτέμβρης του 2009. Η Αγριμιώ στα πρώτα της βήματα..

Ναι, γιορτάζουμε! Με μια γλυκόπικρη γεύση στα χείλη. 

Με εκείνο το γλυκό μαράζι που σε πιάνει όντες αναπολείς..

20121125_172540prototaksidi

Τις πόλεις από τις οποίες πέρασες – και τα χωριά, τ’άγρια, τ’ανήμερα, τ’ανυπότακτα, τ’αδούλωτα – αυτά που σημάδεψαν το Είναι σου..

Τους ανθρώπους π’αγάπησες – κι εκείνους που έχασες.

Αυτούς που άφησες πίσω – κι εκείνους που κέρδισες εδώ.

Τα μέρη τα τόσο αγαπημένα που θες διακαώς ν’αναπνεύσεις.. 

Και που η σάρκα σου ποθεί όσο τίποτε άλλο σε τούτη τη ζήση..

Σεπτέμβρης του 2010. Του 2011. Του 2012. Του 2013.

Με πτυχιακές.

Εξεταστικές.

Αγάπες τηγανητές.

Μετακομίσεις στο εξωτερικό.

Αναβολές.

Πτυχία.

Συνέδρια.

Κι εκείνες οι εργασίες – με την διάσημη πλέον στάμπα.

Που ποτέ δε θα σταματήσω να παραδίδω.

Θέλω να είμαι ελεύθερη!

Τ’ακούς;

DSC_0740

Και παιδιά.

Μπόλικα παιδιά.

Εκείνο το μικρό παιδί μέσα σου.

Κι εκείνα στα νεκροταφεία.

Που σπάραξες όταν τ’αποχαιρέτησες.

Άσχημο πράγμα ο Αύγουστος.

Αλλά κι άλλα παιδιά..

Σε κέντρα.

Σε σχολικές αίθουσες.

Και σε παιδικές χαρές. Κυρίως τα Σαββατοκύριακα..

Κακοποιημένα παιδιά.

Ορφανά παιδιά.

Παιδιά με εθισμούς.

Κι ελπίδες.

Χρώματα. Κι άδειες κατοικίες που σιγά-σιγά έκαμες σπίτι.

Για τα παιδιά.

Απλώνοντας το χέρι..

Και το ίδιο το σπίτι.

Το σπίτι δίπλα στο ποτάμι.

Το τόσο πένθιμα χαρούμενο.

Το τόσο λευκό από χλωρίνη.

DSC_0685

Και η κουζίνα.

Χώρος αγάπης πλέον.

Με μυρωδιές.

Γέλια.

DSC_0684

Και τα πράγματα.

Αυτά που έφερες μαζί σου.

Για να σου θυμίζουν.

Την κυκλική πορεία της ΖΩΗΣ.

Πως επιστρέφεις εκεί από όπου ξεκίνησες.

DSC_0023

Κι όνειρα.

Πολλά όνειρα..

Που δε μοιράστηκα με κανέναν.

Για να μην χάσουν τη μαγεία τους.

Αλλά εκτός από τα όνειρα, δεκάδες μικρά αστεράκια.

Πολύτιμα. Φωτεινά. Μοναδικά.

Εσείς.

Τα βότσαλα στη λίμνη.

Βαρκούλες ελπίδας, αγάπης, χαράς, υπομονής, φιλίας.

Που ταξίδεψαν από την άλλη άκρη.

DSC_0097newΚάπου εκεί και η Αγριμιώ.. 4 χρόνια διαδικτυακής παρουσίας..

Σεπτέμβρης του 2009. Η Αγριμιώ στα πρώτα της βήματα..

Από εκείνα τα ταξίδια-πλοία πίσω στο χρόνο στα οποία συχνά μπαρκάρω…

Κι εσείς εκεί.

Οι μικρές μου πυξίδες.

Advertisements

38 thoughts on “Οι μικρές μου πυξίδες..

  1. Χρόνια πολλά στο Αγριμιώ μας, να’ σαι γερή, δυνρατή και πάντα τόσο δημιουργική και δοτική.
    Μια μεγάλη αγκαλιά κι πολλά πολλά φιλιά 🙂

  2. Καλή συνέχεια σου εύχομαι και να μας ταξιδεύεις όπως εσύ ξέρεις, όμορφα και γλυκά…

    Ελπίζω να ακούν το «Θέλω να είμαι ελεύθερη! Τ’ακούς; «

  3. ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΠΟΣΟ ΤΥΧΕΡΗ ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΙ ΠΟΥ ΓΝΩΡΙΖΩ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΑΥΤΟ ΕΔΩ ΤΟ «ΚΟΥΤΙ»…ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΑΛΛΑ ΤΟΣΟ ΓΝΩΣΤΟΙ…ΤΡΥΦΕΡΟΙ…ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΙ…ΜΑΚΡΙΝΟΙ ΑΛΛΑ ΤΟΣΟ ΚΟΝΤΙΝΟΙ…ΚΑΛΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΓΡΙΜΙΩ ΜΟΥ…ΣΕ ΦΙΛΩ ΓΛΥΚΑ!!

  4. Απο τα καινούργια σου και εγώ..ήρθα να αφήσω τις ευχές μου.. για τις συγκινήσεις που παιρνω απο εδω μεσα και εγώ.. και θα το κανω Αγριμακι μου με τον τρόπο που με εμαθε η δευτερομάνα μου η Κρητη…
    Χρόνοι πολλοί κι αν πέρασαν
    όφου παναθεμάτη
    η νοσταλγία στην καρδιά
    πότε και πότε νά τη!!!!……………………………………φιλιά πολλα Αγριμάκι μου.!! καλή συνέχια

    • Αχ, Σμαραγδένια μου, εσύ και οι μαντινάδες σου.. Μ’έχεις κακομάθει, ε; Το ξέρεις; Σ’ευχαριστώ πολύ για τις ευχές σου και τα καλά σου λόγια. Φιλί κρητικό!

  5. Δε σε χορταίνω!
    Σε διάβασα στη δουλειά και δάκρυα χαράς ανέβηκαν στα μάτια μου!
    Σε ξαναδιάβασα μόλις!
    Μπορώ να έρθω πάλι;

    Πόση ευτυχία που σε συνάντησα;
    Ευλογία ήσουν για μένα!
    Το ξέρεις;;;;;
    Με αφύπνισες όσο κανείς άλλος! Και με τραβάς προς τα πάνω!

    ΣΛ μωρό μου!
    Η δεύτερη μανούλα …..

    • Κι εγώ δεν σας χορταίνω.. και χαίρομαι που είναι αμοιβαία τα αισθήματα. Αργώ ν’απαντήσω, για τους γνωστούς λόγους. Αλλά σας σκέφτομαι. Κι ευχαριστώ που μου κρατάτε συντροφιά. ΣΛ κι εγώ!

    • Αχ, Ασωτούλη, συγχρονισμός δεν υπάρχει με εμάς τους δυο! Συνήθως δεν καταφέρνω να σου αφήσω μήνυμα, κάτι παίζει με τις επιλογές δημοσίευσής σου προφανώς. Παρόλα αυτά, σ’ευχαριστώ πολύ που περνάς. Φιλί στο μάγουλο!

  6. Χρόνια πολλά και ακόμα περισσότερα θα ευχηθώ στο blog σου… και εύχομαι να είναι, φωτεινά, χαρούμενα και δημιουργικά!!!
    Είμαι σίγουρη Μαρία μου, πώς η Ζωή σε θα ανταμείψει για όσα προσφέρεις και από εδώ!

    ΑΦιλάκια πάντα μέσα απ’ τη καρδιά μου! 🙂

  7. Το αγαλματάκι με τον Κρητίκαρο το έχω κι εγώ.
    Σουβενίρ απ’ τα πάτρια… να έχω να παρηγοριέμαι.
    Αγριμιώ μου, να γίνουν πολλά τα χρόνια του μπλογκ σου και να έχεις πάντα την ψυχική δύναμη για το δύσκολο έργο σου!
    Η ανάρτησή σου είναι κείμενο ψυχής.
    Να’σαι καλά!

    • Αλήθεια; Δεν το περίμενα.. ένα-ένα τα μαθαίνω! Ένα ακόμη κοινό μας.. Χαίρομαι! 🙂 Νομίζω το είχαν πάρει πριν από αρκετές δεκαετίες (20 χρόνια+) οι γονείς μου πριν/μετά τον γάμο τους. Κι εσένα τόσο παλαιό είναι να υποθέσω; 🙂

      Σ’ευχαριστώ που περνάς και παραστέκεσαι. Φιλί!

    • Ρηνιώ μου, αλήθεια; Δεν το ήξερα.. και να σκεφτείς πως πολλές φορές γράφαμε από την ίδια πόλη και δεν το ξέραμε.. ιστορίες που θα ήθελα να σου πω από κοντά.. Σ’ευχαριστώ πολύ για τις ευχές σου. Φιλί!

  8. Δεν καταλαβα αν εχεις εσυ γενεθλια ή το μπλογκοσπιτακι σου, αλλα οτι και να ειναι απο τα δυο, ευχομαι να διαρκει για πολλα πολλα χρονια ακομα. Η Αγριμιω και το σπιτακι της:)
    Εισαι μια ψυχαρα με τεραστια αποθεματα αγαπης, κατανοησης, υπομονης, αλτρουισμου και εμπνευσης. Τα «παιδια» σου σε χρειαζονται οπως και εμεις,τα βοτσαλα στη λιμνη…..για να γινομαστε καλυτεροι ανθρωποι!

    • Το μπλογκοσπιτάκι, όχι εγώ. Αλλά το ίδιο δεν είναι; 🙂 Σ’ευχαριστώ πολύ για τα όμορφα λόγια σου και που παραστέκεσαι, βοτσαλάκι 😉 Αργώ ν’απαντήσω αλλά δεν έχω πρόσβαση στο ίντερνετ εδώ που είμαι, ε;

  9. Α ρε Αγριμάκι! Να είσαι καλά εύχομαι και να γεμίζεις αυτό το βιβλίων των εμπειριών, με τόσο μοναδικό και εξαιρετικό τρόπο! Είσαι σπάνιο παιδί!
    Σου εύχομαι τα καλύτερα!
    Πολλά φιλάκια από τη μαμά πατρίδα :))))

  10. Σε αγαπώ πολύ!
    Σε ευχαριστώ που υπάρχεις στη μπλογκόσφαιρα!
    Να είσαι καλά και να συνεχίσεις να γράφεις, να σε διαβάζουμε χρόνια πολλά!!!!!!

    Πολλά φιλάκια από την πατρίδα:)))))

  11. Καθαρά όνειρα κ καθαρή καρδιά. Αυτό είσαι… Στο χω ξαναπεί…διαβαζοντάς σε έχω την ανάγκη να γίνομαι όλο κ καλύτερη, μιλάς μέσα στη ψυχη μου…φιλια πολλά κ χρόνια πολλά…

    • Όνειρα, καρδιά μα και.. παραμύθια! Νομίζω εκεί βασίζονται όλα. Από μικιώ μ’αρέσανε τα παραμύθια, παραμυθάκι μου. Σ’ευχαριστώ που περνάς και σκορπίζεις λίγη από τη λάμψη σου. Φιλί παραμυθένιο! 🙂

  12. Φορτισμένο με συγκίνηση και αναμνήσεις το κείμενό σου άγγιξε ευαίσθητες χορδές κί έγινε αφορμή ν’ ανακαλέσω και κάποιες από τις δικές μου διαδικτυακές αναμνήσεις!

    Να είσαι καλά όπου κι αν βρίσκεσαι και να εξακολουθήσεις να έχεις τη δύναμη και το κουράγιο να προσφέρεις στους ανθρώπους. Να έχουμε κι εμείς τη χαρά να σε παρακολουθούμε με καμάρι κι υπερηφάνεια!

    • Βαγγέλη, σ’ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια. Από τους λίγους άνδρες που γράφουν εδώ – η Αγριμιώ για κάποιον ανεξήγητο λόγο κατέληξε ένα γυναικοκρατούμενο μπλογκοσπιτάκι. Χα χα. Οπότε διπλή χαρά με τις ευχές και το σχόλιό σου! Αργώ ν’απαντήσω στα σχόλιά σας, αλλά υπάρχει λόγος. Φιλί ανοιξιάτικο

Από τση Κρήτης το μπαξέ να μου πέψετε ένα μπόλι, να κάμω επά στη ξενιθιά ολάνθιστο περβόλι!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s