Όλοι μαζί, μπορούμε…

Τι κοινά μπορούν να έχουν η ξανθιά, ο Πατρινός, η Κρητικιά… δεκάδες φοιτητές ελληνικής καταγωγής με τις οικογένειές τους και ο πρέσβης της Ελλάδος με την γυναίκα του σε ένα high tea;

Μα φυσικά συνάντηση για καλό σκοπό!

Η Κυριακή μας υποδέχθηκε με ζέστη, αν και βρισκόμαστε στην καρδιά του χειμώνα. Από το πρωί είχαν σπάσει τα τηλέφωνα, βρισκόμασταν σε υπερένταση κι ανυπομονησία. Δεν γνωρίζω αν είχαν όλοι αντιληφθεί την σημασία του high tea, αλλά για εμένα σήμαινε τόσα πολλά που εδώ και μέρες σκεφτόμουν, δούλευα υπογείως, σχεδίαζα, μετρούσα…

Μπήκαμε στο αυτοκίνητο. Στην διαδρομή τα σπίτια, τα δέντρα, οι δρόμοι… έμοιαζαν τόσο λίγα, τόσο μικρά, τόσο ποταπά. Ο ήλιος μας ζέσταινε, αν και εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά από την πατρίδα. Φθάνοντας στον χώρο της εκδήλωσης, μας υποδέχθηκαν φίλοι που είχαμε καιρό να δούμε. Χαμόγελα, αγκαλιές, φιλιά.

                               κιβωτός μελβούρνη

Καθίσαμε στις θέσεις μας, και σύντομα άρχισε το high tea. Τα μέλη της ομάδας, σημαντικοί προσκεκλημένοι, αλλά και μουσικά ταλέντα μας καθήλωσαν με τις ομιλίες και τις συμμετοχές τους. Η γυναίκα του πρέσβη αποδείχθηκε ένας ιδιαίτερα κοινωνικός άνθρωπος, διάβασε ποίηση και μίλησε για την ελληνική κρίση. Δεν θα ήθελα να σχολιάσω το πολιτικό σκέλος της ημέρας, γιατί συγκεντρωθήκαμε εκεί για ιερό σκοπό… Για την Κιβωτό, ένα μη κυβερνητικό οργανισμό για παιδιά, ο οποίος βρίσκεται στην καρδιά της Αθήνας.

Η Κιβωτός του Κόσμου είναι μια φωλιά ζεστασιάς κι αγάπης για παιδιά μονογονεϊκών κυρίως οικογενειών, τα οποία έχουν βιώσει την εγκατάλειψη, την ενδοοικογενειακή βία, την παραμέληση, την ανέχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό στην περιοχή του Κολωνού.

Έχω κι εγώ πολλές πολλές αναμνήσεις από την Ακαδημία Πλάτωνος, ειδικά όταν νύχτα ερχόντουσαν φορτηγά και ξέθαβαν τα αρχαία του πάρκου και τα έσπαγαν στην μέση με προορισμό την χωματερή των Άνω Λιοσίων. Αλλά αυτές οι αναμνήσεις ίσως και να μην είναι και τόσο σχετικές με τούτη την ανάρτηση και την Κιβωτό, ή μήπως είναι; Κομματιασμένα αγάλματα κι αδιαφορία της πολιτείας από την μία, κομματιασμένες οικογένειες και όνειρα από την άλλη…

Τα τελευταία χρόνια λειτουργεί κι ένας ξενώνας κακοποιημένων γυναικών για τις μητέρες και τα μικρά τους. Όσο περνούσε η ώρα, τόσο καμαρώναμε για την επιτυχία της συγκέντρωσης. Τόσο προγραμμάτιζα, τόσο σκεφτόμουν, τόσο ένιωθα… Στην αίθουσα δεν υπήρχε κανένας άλλος με την ειδικότητά μου κι ένιωθα πως σήκωνα ένα βαρύ φορτίο λόγω της ημέρας! Διπλή τιμή για εμένα.

Στον τόνο της φωνής όλων εμάς που επιστρέψαμε στην Μελβούρνη έπειτα από δεκαετίες, υπήρχε μια νότα νοσταλγίας, η γνωστή σε όλους χαρμολύπη γιατί το γαλάζιο του ουρανού και ο κυριακάτικος ήλιος δεν ήταν αρκετός για να μας φέρει στην Πατρίδα, όμως «κοινωνήσαμε» μαζί με τους υπόλοιπους την μεταλαβιά της ελληνικής φιλοξενίας και του ελληνικού πνεύματος κι ανταλλάξαμε χαμόγελα, αγκαλιές και φιλιά! Πολλά χαμόγελα, αγκαλιές και φιλιά!

axepa

Συγχαρητήρια άλλη μια φορά στους διοργανωτές και σε όλους όσους μας τίμησαν με την παρουσία τους! Συγκεντρώθηκαν πάνω από 50 χιλιάδες ευρώ (περίπου 75 χιλιάδες δολάρια) αυτές τις ημέρες και βρίσκονται ήδη στην Κιβωτό και στον ιερέα της, ο οποίος δίνει το λαμπρό παράδειγμα ότι η εκκλησία πρέπει και μπορεί να πρωτοστατεί σε τέτοιες περιόδους. Στην φωτογραφία που ακολουθεί ο ιδρυτής της Κιβωτού με μέλη της ομάδας μας.

axepa athens

Στο κινητό λίγη ώρα αργότερα λαμβάνω μήνυμα από την σχολή, από σημαντικό για εμένα και το μέλλον του πανεπιστημίου μας πρόσωπο, που μάλλον με γεμίζει με απορίες κι ερωτηματικά. «Χαμογέλα! Ξέρω πονάει πολύ, αλλά από εδώ μπορείς να κάνεις περισσότερα.»  Αποθηκεύω το δικό μου μήνυμα: «Ναι, αλλά με τι αντίτιμο;» και δεν το στέλνω ποτέ. Θα μείνει στα Πρόχειρα, να μου θυμίζει όλες τις μισοτελειωμένες δουλειές μου.

Advertisements

10 thoughts on “Όλοι μαζί, μπορούμε…

  1. Έλα παραδέξου όταν λες κοινωνήσατε Ελλάδα εννοείς φάγατε ελληνικά φαγητα;!

    Κορίτσι μου όντως μπορείς να κάνεις πολλά. Φαίνεται να έχεις τόσο πολύ κέφι και κουράγιο. Αν όχι εμείς ποιοι;

    σε φιλώ (και όχι απο την όμορφη φοιτητική μου πόλη πια)

    • Χα χα χα. Δεν σε πιστεύω!! Είσαι ατιμούλικο εσύ! Και ελληνικά φαγητά, αλλά κυρίως κοινωνήσαμε Ελλάδα από άποψη παρέας και κοινών αξιών 😉 Σε φιλώ!

  2. Δεν έχει σημασία που είμαστε αλλά τι κάνουμε και τι έχουμε μέσα στην καρδιά μας.
    Οι πράξεις μας μας κάνουν αυτό που είμαστε.
    Μπορεί να είναι μεγάλο το αντίτιμο αλλά και τόσα πράγματα χαμένα.
    Δεν ξέρω, εσύ ξέρεις μόνο.

    • Πολύ μεγάλο το αντίτιμο… αλλά έχεις δίκαιο. Ο καθένας ξέρει τι είναι καλύτερο για τον εαυτό του. Και πάντα μα πάντα θα κουβαλώ μέσα μου την Ελλάδα κι όσα αυτή πρεσβεύει – παρά την απόσταση βρίσκομαι νοερά εκεί μαζί σας 🙂

  3. Αν δεν ήσουν εκεί, κι αν όλα ήταν στρωτά στη ζωή σου, τότε ίσως να μην ήσουν τόσο ξεχωριστός άνθρωπος. Και να μην είχες βρει ποτέ τον προορισμό σου. Να προσφέρεις…
    Εξαιρετική εκδήλωση, τη χάρηκα κι από μακριά. Μπράβο σε όλους σας!

  4. Αισθάνομαι τη χαρά σου ως εδώ κορίτσι μου γλυκό! :))))
    Ο απόδημος ελληνικός λαός μας βάζει τα γυαλιά για άλλη μία φορά!
    Φιλάκια …παιδί μου! 😉

Από τση Κρήτης το μπαξέ να μου πέψετε ένα μπόλι, να κάμω επά στη ξενιθιά ολάνθιστο περβόλι!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s