Εκείνα τα μικρά κλειδάκια…

 

… ανοίγουν πόρτες σε σπιτάκια στην εξοχή, πλάι στην θάλασσα.

«Αχ, μια θέα… τώρα καταλαβαίνω γιατί όσοι έρχονται εδώ ερωτεύονται!»

… μικρά πατουσάκια θα κοιμηθούν σε κρεββατάκια παιδικά.

«Ζικό μου ατό; Ζικό μου;» , φωνάζει γραπώνοντας το τηλέφωνο στα δυο του χεράκια.

«Ζικό σου, κολίτσι μου» (χα χα χα)

… το χωριό καλλιέργησε και πάλι τον κηπάκο απ’όπου δανείζονται όλοι ό,τι τους λείπει.

«Αγριμιώ, ορίστε η φετινή μας σοδειά από το μποστάνι σας!»

… φωτογραφίες στάλθηκαν στα κινητά από την παραλία.

«Θυμάσαι που πίναμε τις τσικουδιές μας εδώ;»

…. ο καθένας περνάει, παίρνει τα κλειδιά, βουτάει την οικογένεια και την κάνει για τον Νότο!

«Θα τα πούμε κάτω, ε!»

… λίγο πριν την αναχώρηση, τα τελευταία τηλεφωνήματα. Κλάματα, γέλια, φωνές.

«Χάθηκε το γέλιο σου…. που είσαι; Αναμνήσεις παντού. Δεν το αντέχω αυτό το σπίτι. Σας νιώθω, αλλά δεν είστε εδώ….» 

Λόγια που καμιά φορά μας πνίγουν.

Το μικρό μωρό στη μια άκρη της γης, το δικό σας, μεγάλο μωρό στην άλλη.

– Του σλόνου σα πάμε μαζί, ντάτσει, Αγλιμιώ. Άντε ζατί πολύ παλέα μ’αυτή τη Μεβούνη κάνεις τσε έχω να σε ζω από πέλυσι! Σα’λσεις, ε;      (χα χα χα)

Αχ, αυτά τα παιδιά…

– Αγλιμιώ, συμάσαι εκείνο το ακουζάκι…

– Ξέχασέ το! Ο Κύο είναι ζικός μου! (χα χα χα)

– Το σέλω, έλα, σε παακαώ….

– Δεν σου έχω πει ότι τώρα το δίνω στα παιδάκια εδώ που μένω; Κι αυτά δεν έχουνε μανούλα όπως εσύ, ούτε αρκουδάκια και έχουν ανάγκη τον Κύο. Δε θυμάσαι που σου άφησα το καρεκλάκι μου;

Συμάμαι. Αλλά σέλω και τον Κύο..

– Θα στον φέρω το καλοκαίρι να τον δεις. Εντάξει; Και θα κάνουμε και αγκαλίτσες!

– Ντάτσει! Πελιμένω, ε;

DSC_0176

Ο άντρας της ζωής μου, σε ένα παιδικό κρεβατάκι.

Να περάσετε ένα υπέροχο καλοκαίρι στη μαμά Πατρίδα!

Με εκείνα τα μικρά κλειδάκια της ζωής μας, της οικογένειάς μας, της καρδιάς μας…

Και του χρόνου μαζί, αγαπημένοι!

 

Advertisements

20 thoughts on “Εκείνα τα μικρά κλειδάκια…

    • Το κλάμα κάνει καλό στην επιδερμίδα, νεαρέ! Χα χα.
      Εγώ να δεις συγκίνηση με τις φωτογραφίες και τα τηλεφωνήματα.
      Δεν τα μπορώ αυτά! Και είμαι κι εγώ δυο μέτρα παλικάρι! Χα χα.
      Σ’ευχαριστώ καλό μου, όλα να σου πάνε καλά κι εσένα… 🙂

  1. Κοίτα, για να αποφολτίσω το κλίμα, θα κάνω…ξανθιά ελώτηση:
    Πως μπολώ να γλαφτώ στο blog σου και να μη σε χάνω συνέχεια Αγλιμιώ μου;;;
    Μάκια κι από μένα 🙂

    • Φορτισμένο το κλίμα, ε; Δεν ήθελα να το βγάλω αυτό μέσα από την ανάρτησή μου παρά τα δάκρυα που έτρεχαν όταν την έγραφα. Εφιαλτικά έχουν καταντήσει αυτά τα τηλεφωνήματα…

      Σου στέλνω e-mail να σου εξηγήσω, ξανθούλα μου! 🙂

    • Σ’ευχαριστώ, καλό μου. Δεν ξεκίνησε να βγει γλυκό.
      Δεν είμαι και ιδιαίτερα γλυκερός άνθρωπος.. χα χα.
      Εμένα θλίψη μου βγάζει και νοσταλγία.
      Φιλιά!

  2. Να τα κρατάς τα παιδάκια σου αγκαλιά γιατί αυτά σ’ έχουν πιο πολύ από μας ανάγκη… λέω τώρα για να παρηγοριέμαι…
    Να σε προσέχεις παρακαλώ και εμείς εδώ θα είμαστε…
    ΑΦιλάκια καρδιάς!

    • Κι εγώ τα έχω ανάγκη, αλλά έχω ανάγκη κι εσάς..
      Κι ελπίζω να το καταλάβατε αυτό μέσα από την ανάρτησή μου, ε;
      Ναι, εδώ θα είσαστε. Αυτό είναι παρήγορο!
      Φιλιά ξενιτεμένα κι από εμένα 🙂

Από τση Κρήτης το μπαξέ να μου πέψετε ένα μπόλι, να κάμω επά στη ξενιθιά ολάνθιστο περβόλι!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s