μεγαλοβδομάδα

Δευτέρα

Την εξηκοστή πέμπτη φορά, πάνω σε συζήτηση για τα θεία με τους δικούς μου, εκεί που τους έλεγα το παρακάτω:

«Δεν υπάρχει θεός. Τα νέα παιδιά δεν πάνε πλέον στην εκκλησία. Είμαστε όλοι από τον Σείριο«…  ανοίγει η πόρτα και μπαίνει μέσα ο 85χρονος νονός της μητέρας μου, κρατώντας την λαμπάδα της, και μου έκατσε το τσουρέκι στο στόμα. Πώς δεν πνίγηκα, απορία το έχω.

Γκουχ, γκουχ. Συγγνώμη, παιδιά, προβάρω τα λόγια μου για μετά την ανάσταση. Θα ντυθώ αρνάκι του Πάσχα!, είπα και την έκανα βιαστικά. Αυτό το βλέμμα της μητέρας μου, με πέθανε. Δολοφονική ματιά ήταν!

[…]

Παρασκευή

Μας βρήκε απλωμένους σε πατώματα, καναπέδες, κρεβάτια.. αφού προηγήθηκε μια άκρως επεισοδιακή φοιτητική εβδομάδα (βλέπε επόμενο ποστ). Να κάνουμε την σιέστα μας πριν την εκκλησία – καλά, εγώ δεν είχα αφήσει ούτε αυτιά ούτε ποδάρια πλέον στα σοκολατένια λαγουδάκια. Σε μια άκαρπη προσπάθειά μου να πρωτοτυπήσω, προσπαθούσα να κολλήσω ένα σοκολατένιο αυγό πάνω στην λαμπάδα μου, να περάσει και η ώρα βρε αδελφέ.

Ο ζάμπλουτος της παρέας (μερικά εκατομμύρια δολάρια στην τράπεζα, ψίχουλα δηλαδή) γκρίνιαζε πως ακόμη δεν έχει βρει νύφη. Μου φαίνεται απίθανο βέβαια να βρει στις εκκλησίες που γυρίζει, αλλά αυτό είναι ένα άλλο θέμα… Αποφασίσαμε να πάμε στην εκκλησία με ένα χαρτόνι που να γράφει: ΖΙΤΙΤΕ ΝΗΦΥ. Ε, όλο και κάποια κουτσή, στραβή και ανορθόγραφη θα το διάβαζε μέρες που είναι! (Κορίτσια, για όσες ενδιαφέρεστε να ξέρετε πως θα κάνουμε περιοδεία στην Ελλάδα το καλοκαίρι αναζητώντας την κατάλληλη νύφη! Θα προτιμηθούν οι υποψήφιες από την Μυτιλήνη! Χαχαχα.)

Η μαμά μας έφτιαχνε ποπ κορν κι εγώ με τον μπαμπά τσακωνόμασταν για το αλάτι. Με την αδελφή μου παίζαμε κορώνα-γράμματα για το ποιος θα πάρει πρώτος τηλέφωνο στην Ελλάδα. Στην τηλεόραση έδειχνε τον Μαμαλάκη σε επανάληψη να φτιάχνει σπανακόπιτα και η γιαγιά έγραφε την συνταγή – χωρίς γυαλιά! Εμείς από κάτω να γελάμε… Μύρισε Ελλάδα, βρε παιδί μου!

Σάββατο

Το ίδιο βράδυ, στην εκκλησία, λίγο πριν την ανάσταση, ο παπάς να ψέλνει πότε στην αγγλική, πότε στην ελληνική, και ο πατέρας μου να να έχει απηυδήσει. Κάπου εκεί λέω το εξής:

– Πράμα δεν καταλαβαίνεις, κοπέλι μου, ε; Έλα επαέ, να με βοηθήσεις να βουτήξω το μικρόφωνο να το πω κι εγώ μια φορά στα κρητικά. Θα κάνω και μια αφιέρωση για την πάρτη σου. Θα πω του Μανωλιού του Παπαδομανωλάκη από τα Ζωνιανά το παρακάτω άσμα!         Και κάπου εκεί άρχισα να τραγουδώ το «καίγομαι, καίγομαι» …

Όλη η πίσω σειρά της εκκλησίας, η παρέα μου και οι οικογένειές μας, δαγκώνονταν να μην γελάσουν…

Ξαφνικά σκάνε κάτι φώτα στην μούρη μου κι εγώ με μισόκλειστα μάτια να προσπαθώ να δω που βρίσκομαι όταν αντιλαμβάνομαι ότι α. μας κοιτάζει η μισή πόλη, β. θα γίνουμε θέμα στα κανάλια, αφού ο cameraman από το ελληνικό κανάλι βρίσκεται ακριβώς μπροστά μου και μας τραβάαααααει!

Δεν ξέρω αν σας έδειξαν το Αυστραλέζικο Πάσχα πρώτα, όπως κάνουν τα Χριστούγεννα που δείχνουν εικόνες από το Σίδνεϊ το οποίο αλλάζει πρώτα χρόνο, αλλά εάν σας το δείξουν και δείτε μια τρελή να χτυπιέται μπροστά στην κάμερα ΕΓΩ θα είμαι, μα τον ουρανό! Χαχαχα.

Άλλη μια ανάρτηση στην ενότητα Λογίζομαι και Παραλογίζομαι… έφθασε στο τέλος της. 

Advertisements

26 thoughts on “μεγαλοβδομάδα

  1. Εγώ πάλι ούτε μυρωδιά δεν πήρα από Πάσχα εδώ στο Άμπο Ντάμπι… Μου θύμισες όμως τα δικά μου Πάσχατα στην Ελλάδα! Καλό Πάσχατο λοιπόν! (και πείτε του ζάπλουτου ότι αν μείνω άνεργη για 2-3 μήνες του ‘ρχομαι εγώ για ΝΗΦΙ!!!)

    • Εδώ είναι τόσοι οι ομογενείς, που δεν υπήρχε περίπτωση να μην μυρίσει Πάσχα. Καλά ήταν, αλλά δυστυχώς δεν είχαμε διακοπές.. 😦 Πίκρα!

  2. Χρόνια Πολλά Αγριμιώ μου και η Ανάσταση του Χριστού ας σηματοδοτήσει ένα νέο ξεκίνημα στις ζωές μας!
    Απολαυστική όπως πάντα στις περιγραφές σου… Να’σαι καλά!!!

  3. εσύ Αγριμακι μου…. μου στην μεγαοεβδομαδα έμεινες;;; ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΑΣΤΗΘΗΚΕ…..αστα αυτα τα δεν πιστευω…χι.χιχ.. κατα βαθος θελεις και εσύ να έχεις κάποιον να σε προστατευει… οσο δυνατή και να σαι..!!!!…σου στελνω τον ήλιο τση Κρήτης μαζι με το φιλί μου… χρονια πολλα…!!!

    • Τι να κάνω, Σμαραγδένια μου; Δεν βλέπεις; Μέχρι και στα σχόλια με καθυστέρηση μιας βδομάδας απαντώ. Ούτε χαλασμένο ρολόι να είχα! Νοερές αγκαλιές στο πιο όμορφο νησί του κόσμου 🙂

  4. Χριστός Ανέστη Αγριμιώ μου. Καλέ τι μεγαλοβδομάδα μας περιέγραψες. Υποτίθεται πως είναι εβδομάδα κατάνυξης και εγώ γελούσα με την περιγραφή σου χαχα
    Αν δεν κάνεις αφιέρωση και σε εμάς μπροστά σε κάμερα, δεν το δέχομαι απλά.
    Ελπίζω να πέρασες και να περνάς όμορφα. Φιλάκια πολλά.

    • Εσείς διαβάζατε και γελάγατε, εγώ έγραφα και γελούσα επειδή τα θυμόμουν. Άλλο να στα λέω κι άλλο να ήσουν εκεί. Όπου και να πάω, θέαμα γίνομαι. Χα χα. Αργώ να απαντήσω, αλλά δεν σας ξέχασα 🙂

  5. Το λάτρεψα το Πασχαλινό σου ρεπορτάζ… και έσκασα στα γέλια… πάντα τέτοια εύχομαι και μη σε νοιάζει θα του βρούμε Νίφι του λεφτά… χαχα! 😉
    Τώρα περιμένω τη συνέχεια!
    ΑΦιλάκιααααααααααααααααααααααααα χαμογελαστά μεταπασχαλινά! 🙂

  6. Τι να σου πω παιδάκι μου?
    Ότι ξεράθηκα στο γέλιο και το θέλω σε βίντεο όλο αυτό για να έχω να γελάω η γυναίκα ένα χρόνο? Τι ο νονός με την λαμπάδα της μαμάς… τι ή γιαγιά να γράφει χωρίς γυαλιά… τι να πιάσεις και τον πεντοζάλι στην εκκλησιά … πολύ θέλει ο άνθρωπος να λυθεί στο γέλιο?
    Αυτά μένουν καρδιά μου… να είστε καλά, γεροί, δυνατοί και του χρόνου να ξαναμαναγιορτάστε όλοι μαζί :))

    σου στέλνω και τα φιλιά μου μαζί με τις ευχές μου!

    • Χαίρομαι που μπήκες στο πνεύμα της Αγριμιώς. Χαλάω το ίματζ που έχω δημιουργήσει, το ξέρω, αλλά κατά βάθος είμαι πολύ πειραχτήρι κι αδυνατώ να το κρύψω! Χι χι. Πολλά πολλά φιλιά 🙂

  7. Φτου σου γαμώτο! Δεν είμαι από τη Μυτιλήνη! Πάλι στο ράφι θα μείνω εγώ!
    Χρόνια πολλά κορίτσι, Χρισττός Ανέστη!
    Απολαυστικότατη σε βρίσκω όπως κάθε φορά!
    Φιλάκια!

  8. Χριστός Ανέστη Αγριμιώ μου! Εμείς το Πάσχα το περάσαμε με κατσικάκι (ε τι δεν θα τρώγαμε???) ΚΑΙ Depon, αντιβηχικά…σούπερ κοκτέιλ σου λέω. Κρίμα μωρέ για το παλικάρι…δεν με πρόλαβε… :))) Φιλιάαααα …απο (την μουντή και συννεφιασμένη) Αθήνα!

    • Ξανά σκέψου το! Ποτέ δεν είναι αργά.. χα χα. Άλλωστε, τι είναι στις μέρες μας ένα διαζύγιο; Μα γιατί δεν τον θέλει καμιά σας βρε κορίτσια;

      Ωχ, κρίμα μωρέ. Αυτά τα κρυώματα πόσο μου την δίνουν!
      Την καλημέρα μου 🙂

    • Σ’ευχαριστώ πολύ και συγγνώμη που για άλλη μια φορά αργώ να απαντήσω. Ελπίζω να πέρασες κι εσύ όμορφα με την οικογένειά σου. Καλή Πατρίδα!

  9. μια χαρά περνάτε εκεί στην αστραλία που έλεγε και η βασιλειάδου!
    χρόνια πολλά να χαίρεσαι την οικογένειά σου!

    • Χα χα. Προσπαθούμε, Ρία. Χωρίς καλαμπούρι, τσαρδί δεν στήνεται. Κι εγώ είμαι και χωρατατζού, πανάθεμά με. Σ’ευχαριστώ πολύ για τις ευχές σου 🙂

  10. Μπράβο οικογενειακή ατμόσφαιρα στη Μελβούρνη!
    Κατόπιν εορτής τα διαβάζω αλλά φαίνεται το χρειαζόμουν- δεν πήγα φέτος στην Ανάσταση και τα αυγά ακόμα στο τραπέζι περιμένουν να τσουγκριστούν.
    Και του χρόνου Αγριμιώ!

    • Αυτή δεν ήταν οικογενειακή ατμόσφαιρα, Δάφνη, τα παράλογα της Αγριμιώς ήταν! Τουλάχιστον όλοι γελάνε 🙂 Κι εγώ δεν είμαι της εκκλησίας, ας όψεται που έχω το κοινό μου. Χα χα

  11. Χρονια πολλά Αγριμιώ μου να είσαι πάντα γερή και ευτυχισμένη.
    Η περιγραφή σου απίστευτη.
    Εχουμε ένα τρόπο εμείς οι Ελληνες να τραβάμε την προσοχή ακόμα και στα πιο απίθανα σημεία.
    Φιλιά πολλά!

    • Σ’ευχαριστώ για τις ευχές σου, Έλενα. Δεν σε ξέχασα, έχω θέμα με το ίντερνετ εδώ στο κέντρο και γράφω όποτε μπορώ. Ναι, ναι. Αυτά τα 15 λεπτά δημοσιότητας μας μάραναν! Χα χα. Καλή Πατρίδα και σε ευχαριστώ που περνάς από το κουτουκάκι μου.

Από τση Κρήτης το μπαξέ να μου πέψετε ένα μπόλι, να κάμω επά στη ξενιθιά ολάνθιστο περβόλι!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s