Να απλώνεις το χέρι..

Σήμερα δεν είχα σκοπό να κάνω ανάρτηση. Γύρισα κατάκοπη από την σχολή, μαγείρεψα, και δέχτηκα επίσκεψη από ένα παιδί μας που έκανε τα πρώτα του βήματα… «Θα περνάω για καφέ!», μου είπε φεύγοντας το τερατάκι. Έκλεισε άλλο ένα κεφάλαιο της ζωής μου – πάντα με αγάπες τηγανητές.

«Δεν θέλω να είμαι άλλο ένα παιδί του συστήματος. Του υπουργείου. Του ορφανοτροφείου», είπε κατσουφιασμένο.

«Κάτσε να μοιράσουμε στην μέση το πιάτο μου, και θα σου πω εγώ ορφανοτροφείο! Δεν ντρέπεσαι; Εδώ μέσα γινόντουσαν τόσο καιρό τα γυρίσματα του επόμενου αυστραλέζικου master chef, με μια δόση από την εξωτική νότια Ευρώπη! Μάλλον τα έχεις μπερδέψει»…

DSC_0389morefood

Κρύα σαλάτα ζυμαρικών με βραστό λεμονάτο κουνουπίδι, καλαμπόκι και τριμμένο κολοκύθι με ξύσμα λεμονιού.. Το πιπέρι, όπως πάντα, σε περίοπτη θέση στο τραπέζι μας!

Ήταν όμως μια ημέρα φορτισμένη… μια ημέρα που σήκωνε ανάρτηση!

Ημέρα ενδυνάμωσης των ανθρώπων που μας χρειάζονται δίπλα τους..                         ημέρα αποτοξίνωσης από τους τοξικούς ανθρώπους..                                                  ημέρα επαναπροσδιορισμού των αξιών και των προτεραιοτήτων μας..                         ημέρα περισυλλογής..                                                                                                     ημέρα κοινωνικής-συλλογικής ευθύνης κι ευαισθητοποίησης..

Τις προάλλες, πέτυχα αυτό το κτήριο στο κέντρο της Μελβούρνης, όταν είχα πάει να συγκεντρώσω πληροφορίες για ένα καινούριο πρόγραμμα στον τομέα μου. Νομίζω ότι είναι τόσο αντιπροσωπευτική της δουλειάς μας, όσο και για το συνεργείο αυτοκινήτων, τον εξωτερικό τοίχο του οποίου κοσμούσε..

DSC_0319graf

Παγκόσμια ημέρα των κοινωνικών λειτουργών σήμερα..

και ίσως να μην σας φαίνεται σημαντική, επειδή στην Ελλάδα δεν υπάρχουν πολλές από τις υποδομές/θέσεις/υπηρεσίες τις οποίες έχουν άλλες χώρες του εξωτερικού, και στην ουσία οι κοινωνικοί λειτουργοί δεν φαίνονται πουθενά, αλλά..

Οι κοινωνικοί λειτουργοί και οι ψυχολόγοι καθώς και οι σχετικές υπηρεσίες και φορείς..  θα πρέπει να είναι προσβάσιμοι στους ανθρώπους όλη την ημέρα… για αυτό τον λόγο υπάρχουν οι βραδινές γραμμές σε πολλές υπηρεσίες. Την βλέπετε την ταμπελίτσα πάνω-πάνω; 24 hour access..

Γιατί ετούτο το ταξίδι που λέγεται ζωή, είναι σαν μια διαδρομή με το τραίνο. Πολλές στάσεις, διαφορετικά τα βαγόνια, άλλοι άνθρωποι επιβιβάζονται, άλλοι αποβιβάζονται.

Κάποιοι από αυτούς χάνονται. Ίσως επειδή ο χάρτης χάθηκε ή η πυξίδα δεν δουλεύει καλά.. όποιος κι αν είναι ο λόγος, κοιτώντας από το παράθυρο του τραίνου μερικοί βλέπουμε το πράσινο τοπίο, τα χρώματα που διαδέχονται το ένα το άλλο, ανυπομονούμε να φθάσουμε στον επόμενο προορισμό μας. Κάποιοι άλλοι, όμως, βλέπουμε τα πράγματα λιγάκι πιο γκρίζα -θες η νοοτροπία ζωής, θες ο τρόπος ανατροφής, θες οι συγκυρίες- και περνάμε από «νεκροταφεία» αυτοκινήτων, όπου κείτονται παρατημένες κι άλλες ζωές. Ζωές μισές, μη ολοκληρωμένες.

DSC_0320101

Έως ότου βρεθεί κάποιος, ο οποίος θα αλλάξει την ζωή σου..                                           Με μια κουβέντα, ένα καφέ πλάι στο ποτάμι, ένα τηλεφώνημα, ένα σημείωμα κάτω από την πόρτα..

Τότε τα νεκροταφεία δεν εξαφανίζονται, ούτε οι αχανείς έρημοι, ούτε τα άγονα τοπία, ούτε τα γυμνά κλαδιά δέντρων που βλέπεις από το παράθυρο του βαγονιού σου. Γίνονται όμως πιο υποφερτά. Πιο Ανθρώπινα. Δεν παραμένεις ένας απλός θεατής, γίνεσαι ο ίδιος πρωταγωνιστής της ζωής σου. Και οι διαδρομές ανάμεσα στις πόλεις-σταθμούς σου, τα σημαντικά εκείνα γεγονότα της ζωής που μας στιγματίζουν, αποκτούν ξαφνικά άλλο νόημα. Ακόμη και οι αρνητικές. Επειδή έχεις κάποιον να τις μοιράζεσαι..

DSC_0322train

Ο μαύρος καπνός, και το ταξίδι προς το αναπόδραστο, δεν πρόκειται να αλλάξει. Αυτό που μπορεί να αλλάξει είναι ο ρυθμός, ο εσωτερικός βηματισμός σου προς τα εκεί. Και γιατί να μην απολαύσεις την διαδρομή σφυρίζοντας ανέμελα με το ψυχικό σου περίβλημα να λάμπει όντας σε αρμονία με το Είναι σου και το Σύμπαν;

Σήμερα, λοιπόν, είναι μια ημέρα αλλιώτικη.

Για όλους αυτούς που πέρασαν… από το ΚΕΘΕΑ, κι άλλα κέντρα αποτοξίνωσης, κι έδωσαν μικρές μάχες, αλλά μάχες ζωής… από τα ορφανοτροφεία και τα κέντρα παιδιών, ζώντας με παιδιά που έχουν χάσει την ομιλία τους από σοκ, μεγαλώνοντας δεμένα μέσα σε κλουβιά… από τις σχολικές αίθουσες, μετά από τις καταστροφικές φωτιές, μιλώντας στους εφήβους για την ΑΠΩΛΕΙΑ… από τα συσσίτια της εκκλησίας και των δήμων…

Για όλους αυτούς που.. ξενύχτησαν σε παιδικά κρεβατάκια διαβάζοντας ιστορίες… έσφιξαν το χέρι κάποιου ηλικιωμένου με επάρατη νόσο… βοήθησαν τα θύματα βιασμού στην προσπάθειά τους να βρουν τον χαμένο τους εαυτό… έδωσαν μάχη με τους βετεράνους οι οποίοι βασανίζονται από το μετατραυματικό στρες, με την επιστροφή τους από τις επίπλαστες εμπόλεμες ζώνες… πολέμησαν την γραφειοκρατία… κατάφεραν να αγγίξουν έστω κι έναν άνθρωπο…

Και, τελικά, πόσο πιο ευχάριστο θα ήταν όλα αυτά να τα προσφέραμε εμείς, ως πολίτες ο ένας στον άλλο; Να μην υπήρχαν ψυχολόγοι, κοινωνικοί λειτουργοί, ψυχίατροι, θεραπευτές…

Τι χρειάζεται κανείς για να ανθίσει; Νομίζω ότι η εικόνα της Κατερίνας, αρκεί.

Για όλους εμάς, λοιπόν, του χώρου της θεραπείας και της πρόληψης… αυτή η ημέρα είναι ξεχωριστή. Επειδή στα μάτια των συναδέλφων, βλέπουμε αυτά που οι υπόλοιποι θεωρείτε τετριμμένα, αλλά εμείς γνωρίζουμε πως είναι ανυπολόγιστης αξίας…

Advertisements

18 thoughts on “Να απλώνεις το χέρι..

    • Δεν τα περιμένω αυτά από το υπουργείο, ή τους ψυχολόγους/κοινωνικούς λειτουργούς εδώ… έχουν δει πολλά τα μάτια μου όλους αυτούς τους μήνες.

    • Καλημέρα από την βροχερή Μελβούρνη. Επιτέλους, δρόσισε!
      Απαντώ πάλι με κάποια καθυστέρηση, χαρακτηριστικό γνώρισμά μου τον τελευταίο καιρό. Που θα μου πάει; Θα βρω ξανά τον ρυθμό μου κάποια στιγμή…

  1. τι ωραια να υπάρχουν άνθρωποι να νοιάζονται δίχως να περιμένουν αντάλλαγμα! Μακάρι στην Ελλάδα να δίναμε λίγη περισσότερη αξια σε τέτοιες.. αξίες!

    φιλια!

    • Δεν νομίζω ότι αυτά γίνονται μόνο στο εξωτερικό – έχει να κάνει με τις αρχές που έχει ο καθένας μας. Κανένας από τους συναδέλφους μου δεν προσφέρει τόσα στα παιδιά, δεν βρίσκεται δίπλα τους. Κι εγώ δεν έχω αγγλοσαξονική κουλτούρα/ανατροφή… 😉
      Υπάρχουν πολλοί που προσφέρουν στην Ελλάδα, ίσως δεν είμαστε στο κατάλληλο σημείο να τους δούμε ή είναι πιο… σιωπηλοί όσον αφορά το έργο τους. Καλό υπόλοιπο

  2. Είναι όντως ξεχωριστή ημέρα.. είσαι ξεχωριστή Αγριμιώ μου. Μακάρι να λειτουργούσε συνολικά η κοινωνία επουλωτικά στις πληγωμένες ψυχές, μακάρι..
    Σε φιλώ πολύ πολύ

    • Καλημέρα από Μελβούρνη – δεν σε ξέχασα, είναι περίοδος εργασιών στην σχολή, δεν έχω και ίντερνετ εδώ που είμαι… χμ… η κοινωνία έχει χρέος να σκύψει πάνω από τον συνάνθρωπο αλλά είμαστε τόσο απασχολημένοι με την καθημερινότητά μας που το ξεχνάμε.

      Να έχεις μια υπέροχη ημέρα 🙂

  3. Αχ βρε Αγριμιώ! Αχ…. και νάσουν εδώ τώρα. Να σε πνίξω στις αγκαλιές και στα φιλιά!
    Γίνεται να πας για κλωνοποίηση; Να βγουν στρατιές μικρών αγριμακίων, και να διασκορπιστούν ολούθε στην οικουμένη; Να δεις μετά αν θα υπάρξει τοξικό απόβλητο!… Ούτε για δείγμα!
    Φιλιά ρε συντεκνάκι!

    • Αααα… όλα κι όλα, η κλωνοποίηση έγινε πριν από δυο δεκαετίες περίπου. Υπάρχει ένα φτυστό αγριμάκι βου. Μετά από αυτό, έσπασε το καλούπι. Χα χα.

      Νοερές αγκαλιές κι από εμένα, δεν σας ξέχασα… και θα τις πιούμε τις ρακές ο κόσμος να χαλάσει!

  4. Ας ήταν όλοι το ίδιο ευαίσθητοι.
    Μα προσκυνάνε μόνο αριθμούς… και μου κάνει εντύπωση πως αυτό γίνεται κ από νέους, φοιτητές ακριβώς κολλεγίων, αναρωτιέμαι «τι τους δίνουν» εκεί πέρα και έχουν τόσο βαλτώσει τη σκέψη τους. Οι φωτο των γκραφιτι δικές σου;;
    Καλή Κυριακή,
    φιλιά πολλά.

    • Τις φωτογραφίες τις τράβηξα εκείνη την ημέρα, είναι από το κέντρο της Μελβούρνης. Κάποια στιγμή πρέπει να κάνω σχετική ανάρτηση για το επίπεδο των πανεπιστημίων εδώ και των σπουδαστών φυσικά, γιατί πολλοί έχουν την εντύπωση ότι οι φοιτητές της Ελλάδας είναι κοιμισμένοι.. το τι έχω δει εδώ, δεν περιγράφεται.

      Καλό υπόλοιπο!

Από τση Κρήτης το μπαξέ να μου πέψετε ένα μπόλι, να κάμω επά στη ξενιθιά ολάνθιστο περβόλι!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s