Hello Κ(ρ)ήτη…

Κοιτάζω στον καθρέπτη. Ένα ζευγάρι μάτια ολόδια με τα δικά μου με κοιτάζει πίσω. Κάνω να στρώσω το τσουλούφι μου, στρώνει το δικό της. Βάζω ζελέ στα καρφάκια μου, κάνει ότι βάζει ζελέ στις μπούκλες της. Σταμάτα, της λέω, μου αποσπάς την προσοχή, πήγαινε αλλού.

Κοιταζόμαστε και σκάμε στα γέλια. Θυμάμαι όταν ήμασταν πιο μικρά, τι πανικό προκαλούσαμε. Μιλάγαμε ταυτόχρονα, κάναμε ζουζουνιές, μπερδεύαμε τους φίλους μας και τους δασκάλους.

Κοιτάζω το άλμπουμ με τις φωτογραφίες. Εγώ και η μεγάλη στην μπανιέρα, δυο χρονών, να πλατσουρίζουμε αγκαλιά με τα παπάκια μας. Στην επόμενη, τα δυο μας με ροζ και μπλε σαλοπέτες αντίστοιχα, αρχές δημοτικού, στο σαλόνι. (Η μπλε δική μου, έτσι; Αχ, από μικρό ήμουν ανάποδο!! χα χα). Άλλη μια, μας βρίσκει μια δεκαετία αργότερα στην Κρήτη, κατά την διάρκεια επίσκεψής μας στο χωριό, αγκαλιά με τον παππού.

Μια φετινή, με συμφοιτητές και την αδελφή μου αγκαλιά σε ένα παγκάκι, εγώ ξαπλωμένη στα πόδια όλων τους. Εσύ θα κάνεις συλλήψεις, της λέω, εγώ θα αναλαμβάνω τα θύματα. Αν και λόγω του άγριου χαρακτήρα μου και της ευαισθησίας σου, μάλλον τα έχουμε μπερδέψει, μπάτσε της ζωής μου.

Έτσι κι έγινε..

Αναρωτιέμαι πότε έπαψα να δανείζομαι ρούχα της. Σαν χθες μου φαίνεται που έκανα τα.. ψώνια μου από το δωμάτιό της. Δεν ήμουν ποτέ άνθρωπος που του άρεσαν τα ψώνια. Εάν είχε κάτι που μου έκανε, το δανειζόμουν. Τα τελευταία χρόνια ψήλωσε απότομα, εγώ μπήκα στο πλύσιμο (από άποψη κιλών), και σταμάτησα να.. κάνω τα Κυριακάτικα ψώνια μου. Πέρασα εφιαλτικές ώρες με φιλενάδες στα μαγαζιά, προσπαθώντας να βρω κάτι άλλο πέρα από χακί παντελόνια και μαύρα πουκάμισα ή καρώ πουκάμισα και καουμπόικες μπότες. Προσπάθησαν -ανεπιτυχώς τολμώ να πω- να με πείσουν να μακρύνω και το μαλλί.

Ήταν μια δύσκολη χρονιά η φετινή. Στο μυαλό μου, περνάνε σαν καρέ οι πιο σημαντικές, κι άγριες στιγμές μου… άγχος με το πανεπιστήμιο, νοσοκομεία, μετακομίσεις, καινούριες υποχρεώσεις.

Σαν σήμερα, την ημέρα των γενεθλίων μου, πριν από δυο χρόνια, παραλίγο να χάσω την ζωή μου… Όσο σκέφτομαι τα γεγονότα εκείνων των ημερών, τόσο χαίρομαι που φέτος θα τα γιορτάσω μαζί με το διδυμάκι μου. Είμαι τυχερή που είχα την υπομονή, το θάρρος, την εκπαίδευση, την θέληση για ζωή και που κατάφερα να κοιτάξω εκείνη την τραγική ημέρα τον εαυτό μου κατάματα στον καθρέπτη όταν πέρασε η κακιά στιγμή και κατάφερα να σωθώ… Το κυριότερο, είμαι τυχερή που είχα δίπλα μου την οικογένειά μου και τους φίλους μου -και πολλοί από εσάς με διαβάζετε τούτη την στιγμή από την άλλη άκρη της γης.

DSC_0247kitty

Πώς ν’αρνηθείς τέτοια δώρα;;;; :Ρ

Εψές το βράδυ πέρασα από την τούρτα να βάλω τα ΠΙΡΟΥΝΑΚΙΑ μου, ως συνήθως. Μάνα, της είπα, εάν δεν έχει 5 στα 5 πιρουνάκια η τούρτα, δεν την παρουσιάζω. Τσε την θέλω Hello Κ(ρ)ήτη,  όχι ό,τι τσε ό,τι. Να βάνεις, ρε παιδί μου, πάνω τσε το σοκολατένιο 45άρι σου, να βάνεις τσε το περίγραμμα του νησιού ζύρω-ζύρω, να γράψεις τσε ένα τεράστιο ΑΝΩΖΕΙΑ επά.. να βάλεις στην μέση τσε το βρωμόγατο. Να μπορέσω επιτέλους ο άνθρωπος να το φχαριστηθώ!! Δεν κατέω ήντα θα φκιάξει τελικά…

Χρόνια μας πολλά, διδυμάκι. Θα επιστρέψουμε, να το θυμάσαι…

 

Ρέθυμνο, τέλη καλοκαιριού 1992:
Ξαναγυρίζω. Δεν είχα άλλη επιλογή.
Πάντα θα ξαναγυρίζω.
Δεν είναι απλά ένας τόπος όπου πηγαίνεις, αλλά απ’ όπου επιστρέφεις.
Με τα μάτια γεμάτα ουρανό.
Μόνο ουρανό. Τίποτ’ άλλο από έναν βαθύ, καταγάλανο και καθαρό ουρανό.
Και κατάλαβα πως αυτός ο ίδιος ο ουρανός, θα μ’ ακολουθούσε για πάντα……

 

ΥΓ Έχει υπάρξει ποτέ τραγούδι που να στιγμάτισε το Είναι σου, την Ψυχή σου; Να το ακούς και να νιώθεις μια βουβή θλίψη, έναν πόνο, να έχεις μιαν αέναη επιθυμία να γίνεις ένα με το χώμα τση ιδιαίτερης πατρίδας σου;

Advertisements

18 thoughts on “Hello Κ(ρ)ήτη…

  1. Υπάρχει, φυσικά και υπάρχει τέτοιο τραγούδι. Να νιώθεις τυχερή που μπορείς να νιώθεις έτσι βαθιά και αληθινά την πατρίδα σου. Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν γίνει σκληροί, χοντρόπετσοι και δεν νιώθουν. Είναι όμορφο να είσαι γεμάτη συναισθήματα. Και εγώ έτσι είμαι και δε θα αλλάξω.

    «Το κυριότερο, είμαι τυχερή που είχα δίπλα μου την οικογένειά μου και τους φίλους μου -και πολλοί από εσάς με διαβάζετε τούτη την στιγμή από την άλλη άκρη της γης.»

    Χαμόγελο 🙂
    Να είσαι καλά!

    • Με κάποια καθυστέρηση η απάντηση.. αλλά ευχαριστώ πολύ για τα όμορφα λόγια σου. Δυστυχώς, υπάρχουν πολλοί αναίσθητοι τριγύρω μας, κοινωνικά αμόρφωτοι κι αναίσθητοι άνθρωποι. Δεν θα αλλάξουμε για κανέναν όμως!! Καλή Πατρίδα! 🙂

    • Δεν σε ξέχασα, δεν σε ξέχασα… την καλύτερη ευχή μου έδωκες, συντεκνάκι! Να’σαι καλά. Χαίρομαι που ταξίδεψες μαζί μου, κάθε φορά που το ακούω νοσταλγώ την Πατρίδα μας!

  2. Νοσταλγική και δυνατή περιγραφή της «πιο όμορφης ηλικίας», της σχέσης σου με την αδελφή σου -εικόνες που φτιάχνουν ένα φιλμάκι «μικρού μήκους» στο μυαλό μας… όπως αυτό που επέλεξες να συνοδεύσεις την ανάρτησή σου.

    Πολλές πολλές ευχές και στις δυο σας!

    Φιλιά από την πατρίδα! 🙂

  3. Υπέροχο κείμενο !! Αφάνταστα τρυφερό και περιεκτικό ! Νοσταλγία για την πατρίδα, για τους δικούς σου ανθρώπους, πολύ αγάπη… όλα εκεί,
    Να δεις πρόσωπα και μέρη αγαπημένα όσο γίνεται πιο σύντομα !
    Να φωτίσεις !!

  4. Γεματο νοσταλγια…..το βιντεο..τα λογια…. και πως να μην ειναι Αγριμακι μου…αντε να περασει ο καιρός γρήγορα.. να γυρίσεις πίσω….να γεμίσεις απο ενα βαθύ καταγάλανο ουρανο……και να σας ευχηθω με μια μαντιναδα μου για τα γενεθλια σας….
    Απο τση σκέψης το μπαξέ..
    λευκα σας στελνω κρίνα..
    μαζί με μενα σας πουν
    χρονια πολλα και κείνα……………………………φιλια πολλα……και ευχές….Αγριμακι…

  5. Έχει υπάρξει ποτέ τραγούδι που να στιγμάτισε το Είναι σου, την Ψυχή σου; Να το ακούς και να νιώθεις μια βουβή θλίψη, έναν πόνο, να έχεις μιαν αέναη επιθυμία να γίνεις ένα με το χώμα τση ιδιαίτερης πατρίδας σου;
    όι Αγριματσι μου! Πόσο μάλλον όταν η ιδιαίτερη πατρίδα σου είναι το Ρέ8! Αγαπώ σε Κρητσικοπούλα μ!

    • Αχ, αυτή η καθυστέρησή μου.. μου’χει βγει το όνομα! Χαχα.
      Αχ, έρωτες είναι αυτοί, τι να κάνουμε; Ο ιδιαίτερος τόπος του καθενός μας, παραμένει στην καρδιά του μια ζωή..

Από τση Κρήτης το μπαξέ να μου πέψετε ένα μπόλι, να κάμω επά στη ξενιθιά ολάνθιστο περβόλι!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s