Scream Quietly or the Neighbors Will Hear

Η ενδοοικογενειακή βία είναι μια μορφή καταπίεσης η οποία συμβαίνει μέσα σε ένα κοινωνικό πλαίσιο όπου είναι αποδεκτή αυτού του είδους η βία (Kinnera 2007, McCue 2008, Broyles & Floric, 2012).

Οι απαρχές του κινήματος εναντίον της ενδοοικογενειακής βίας και των δικαιωμάτων των γυναικών, έχουν τις ρίζες τους στις ΗΠΑ στα τέλη της δεκαετίας του 1960. Γνωστό κι ως Women’s Liberation Movement (WLM), αποτέλεσε πρόσφορο έδαφος για την εμφάνιση των πρώτων ομάδων αφύπνισης της κοινής γνώμης. Παράλληλα, το 1971 στο Chiswick της Αγγλίας, συγκεντρώθηκαν 500 γυναίκες και παιδιά και διαμαρτυρήθηκαν εναντία στην μείωση της παροχής δωρεάν γάλατος στα σχολεία της περιοχής.

Αυτή η διαμαρτυρία έπαιξε καταλυτικό ρόλο αφού αποτέλεσε την αφορμή για την δημιουργία του Chiswick Women’s Aid, μιας ομάδας της κοινότητας, όπου οι γυναίκες μπορούσαν να συζητούν ελεύθερα τα προβλήματά τους. Το Κέντρο Κακοποιημένων Συζύγων (Battered Wives’ Center) δημιουργήθηκε λίγο αργότερα κι αποτέλεσε το μοντέλο πάνω στο οποίο θα βασίζονταν όλα τα μεταγενέστερα στην Βρετανία.

Το 1974 τα κέντρα αυτά τράβηξαν την προσοχή των μέσων μαζικής ενημέρωσης όταν δημοσιεύθηκε το βιβλίο Scream Quietly or the Neighbors Will Hear, της Pizzey, της ακτιβίστριας η οποία βρίσκεται πίσω από αυτά τα κέντρα. Λίγο καιρό αργότερα, ακτιβίστριες από τις ΗΠΑ επισκέπτονται την Αγγλία για να μελετήσουν το μοντέλο αυτό και φεύγοντας παίρνουν μαζί τους ιδέες, ιδέες οι οποίες τις βοηθούν να δημιουργήσουν τα πρώτα κέντρα πίσω στις ΗΠΑ. 

Το 1982 το punk συγκρότημα Television Personalities από την Αγγλία εκδίδει τον δίσκο «Mummy Your Not Watching Me» και το τραγούδι «Scream Quietly», προφανώς επηρεασμένο από τον τίτλο του βιβλίου, δείχνει με τον τρόπο του ότι οι καλλιτέχνες μπορούν και πρέπει να παίρνουν θέση στα κοινωνικά ζητήματα.

 

Love’s a thousand things
Everyone a precious thing
Love’s a thousand dreams
Everyone a mystery

Someone stole her dream today
She’d saved it for a rainy day
Scream quietly, or the neighbours will hear

Now he’s gone away
Haven’t heard her cry for days

Then the ambulance came
Heard it on the news today

Someone stole her dream today
She’d saved it for a rainy day
Scream quietly, or the neighbours will hear

Τον Μάρτιο του 1994, σε μια ομιλία στο συνέδριο για την Ενδοοικογενειακή βία του American Medical Association, η Donna Shalala, υπουργός και υπεύθυνη για τον τομέα Υγείας κι Ανθρώπινων Παροχών, επί προεδρίας του Clinton, ανέφερε χαρακτηριστικά ότι η ενδοοικογενειακή βία «είναι μια μορφή τρομοκρατίας», όχι απλά κακοποίηση.

Αυτά ήταν μερικά από τα πρώτα βήματα στον χώρο. Υπάρχει σαφώς, ακόμη και σήμερα, μια μερίδα του πληθυσμού η οποία υποστηρίζει την βία στο σπίτι, πέρα από τους δράστες, και την υποστηρίζει με την σιωπή της, την αδιαφορία της, τις «αμφιβολίες» της για το θύμα, την ανοχή της προς το αντρικό -κυρίως- και κοινωνικό κατεστημένο. Για αυτή την μερίδα ανθρώπων, το θύμα μπορεί να ξεφύγει αλλά δεν το επιδιώκει. Αυτή η μερίδα ανθρώπων παραβλέπει τις έρευνες, την βία την οποία αναπαράγουν αργότερα τα παιδιά ως ενήλικες, τον συναισθηματικό εκβιασμό και οικονομικό έλεγχο στον οποίο υπόκεινται καθημερινά τα θύματα.  Και, δυστυχώς, ανάμεσα σε αυτή την μερίδα του πληθυσμού υπάρχουν άνθρωποι πτυχιούχοι, με μηδενική κοινωνική και συναισθηματική μόρφωση – άνθρωποι κι όχι Άνθρωποι…

Ο Τσέχωφ έγραφε ενδεικτικά σε ένα από τα βιβλία του ότι.. η αδιαφορία είναι η παράλυση της ψυχής. Είναι πρόωρος θάνατος.

(A Dreary Story: Indifference is the paralysis of the soul. It is premature death.)

 

Ενδεικτική βιβλιογραφία

-Broyles, Μ., & Floric, Μ. (2012). Sexual abuse. NY: The Rosen Publishing Group          -Kinnera, K.L. (2007). Childhood sexual abuse: a reference handbook. CA: ABC-CLIO  – McCue, M. (2008). Domestic violence: a reference handbook. CA:ABC-CLIO

Χρήσιμοι σύνδεσμοι

– Ο λόγος της Donna Shalala στο συνέδριο για την Ενδοοικογενειακή βία του American Medical Association, στην αγγλική, τον Μάρτιο του 1994. (Παρά την συμβολή της στον χώρο της πολιτικής και του ακαδημαϊκού χώρου ως πολιτικός και πανεπιστημιακός, δεν έλειψαν και τα σκάνδαλα/χρηματισμός κατά την διάρκεια της οκταετούς της θητείας στην κυβέρνηση…)

– Το έργο της Erin Pizzey και πληροφορίες για τα καταφύγια κακοποιημένων γυναικών στην Αγγλία, από την προσωπική της ιστοσελίδα. Το βιβλίο της Scream Quietly or the Neighbors Will Hear, περιέχει ιστορίες από τα θύματα τα οποία περιέθαλψε αυτή και η ομάδα της στα κέντρα κακοποιημένων γυναικών.

Advertisements

8 thoughts on “Scream Quietly or the Neighbors Will Hear

  1. Μπράβο Αγριμιώ μου.
    Εξαιρετική ανάρτηση!
    Ενημερωτική και συγκινητική συνάμα.
    Ευχαριστώ σε για όσα μας διδάσκεις κάθε φορά!

    Να σαι καλά, να προσέχεις.
    Πολλά πολλά φιλάκια από την Αθήνα:))

    • Σερενάτα, για αυτό παραθέτω πηγές, ώστε να μπορεί ο καθένας απρόσκοπτα να ανατρέξει σε αυτές. Απ’ό,τι είδα, κάποια από τα βιβλία είναι προσβάσιμα μέσω του google books, οπότε μπορείς κι εσύ να ρίξεις μια ματιά. Είναι βέβαια όλα στην αγγλική…

  2. Tα είπες όλα. Κι αυτά που θεωρούνται αυτονόητα κι αυτά που δεν τολμάμε να δούμε κατάματα. Και μακάρι κινήσεις σαν τις δικές σας, να γίνονται αφορμή να αναρωτηθούμε όλοι μέσα μας, αν με την αδιαφορία μας, γινόμαστε συνεργοί στο έγκλημα. Πάνω σ’ αυτή την αδιαφορία & την ανεκτικότητα,όλα τα κτήνη καταδικάζουν τα θύματά τους.
    Τα σέβη μου για πολλοστή φορά!

    • Δυστυχώς, αυτή η αδιαφορία και η ανοχή που πολλοί από εμάς δείχνουμε επιδεινώνουν την κατάσταση, δυσκολεύοντας ακόμη περισσότερο τα θύματα να βρουν συμπαράσταση και κουράγιο να καταγγείλουν τα όσα έχουν περάσει.

  3. Καλησπέρα, Αγριμιώ!

    Σοβαρή και εμπεριστατωμένη ανάρτηση, συμφωνώ σε όλα με την Serenata και την Μαρία και, τέλος, στέκομαι στον συναισθηματικό αναλφαβητισμό… τον οποίον θεωρώ σαφώς χειρότερο στις γυναίκες… Το πλάσμα που τεκνοποιεί, που φέρνει στον κόσμο τη ζωή, μου είναι αδιανόητο να τάσσεται με τον θύτη, ή να διατηρεί αμφιβολίες για το «πόσο» έγκλημα είναι ο βιασμός…

    Να είσαι καλά! Φιλιά από την πατρίδα!…

    • Συναισθηματικός αναλφαβητισμός, άνοιξες πληγή που πονάει. Δυστυχώς, η συναισθηματική νοημοσύνη μερικών ανθρώπων δεν συμβαδίζει με την ηλικία τους και το μορφωτικό τους επίπεδο. Έτσι υπάρχουν άνθρωποι μορφωμένοι, αλλά κοινωνικά αμόρφωτοι. Που δεν (συν)αισθάνονται, επειδή τα συναισθήματά τους είναι νεκρωμένα. Επειδή κανένας δεν τους έδειξε τον τρόπο σε μικρή ηλικία.

Από τση Κρήτης το μπαξέ να μου πέψετε ένα μπόλι, να κάμω επά στη ξενιθιά ολάνθιστο περβόλι!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s