Λήθη

Καλότυχοι οἱ νεκροὶ ποὺ λησμονᾶνε
τὴν πίκρια τῆς ζωῆς. Ὅντας βυθίσει
ὁ ἥλιος καὶ τὸ σούρουπο ἀκλουθήσει,
μὴν τοὺς κλαῖς, ὁ καημός σου ὅσος καὶ νἆναι.

Τέτοιαν ὥρα οἱ ψυχὲς διψοῦν καὶ πᾶνε
στῆς λησμονιᾶς τὴν κρουσταλλένια βρύση·
μὰ βοῦρκος τὸ νεράκι θὰ μαυρίσει,
ἂ στάξει γι᾿ αὐτὲς δάκρυ ὅθε ἀγαπᾶνε.

Κι ἂν πιοῦν θολὸ νερὸ ξαναθυμοῦνται.
Διαβαίνοντας λιβάδια ἀπὸ ἀσφοδύλι,
πόνους παλιούς, ποὺ μέσα τους κοιμοῦνται.

Ἂ δὲ μπορεῖς παρὰ νὰ κλαῖς τὸ δείλι,
τοὺς ζωντανοὺς τὰ μάτια σου ἂς θρηνήσουν:
Θέλουν μὰ δὲ βολεῖ νὰ λησμονήσουν.

Λ. Μαβίλης

Advertisements

4 thoughts on “Λήθη

  1. Τί μου κάνεις. Ξέρεις το αδύνατο σημείον μου. Κι αυτό είναι μείον μου κι αυτό είναι μείον μου..Απλά υπέροχο.
    Η Ποίηση γαληνεύει, εξυψώνει, θεριεύει. Μα ποτέ δε σιωπά..Περνάει μηνύματα, κύματα .Είναι Ζωντανή.Εκφράζει λάθη, σωστά, προσμονή. Τί άλλο θα μπορούσα να πω. Εύγε κοριτσάκι μου.

    • Το αδύνατο σημείο μας, θες να πεις. Η Ποίηση καλείται να συμπληρώσει την Νύχτα και το Έρεβος. Να δαμάσει το Κτήνος μέσα μας. Άλλες φορές όμως και να το βγάλει στην επιφάνεια, όταν αυτή κρίνει πως πρέπει να το ξεσηκώσει για κάποιον Ιερό Σκοπό.

  2. Το ίδιο πράγμα λέμε στην ουσία. Η Ποίηση είναι ένας σωρός συναισθημάτων.Όταν μας κάνει καλύτερους και μας διδάσκει, τότε έχουμε φτάσει το σκοπό μας σαν οντότητες.

Από τση Κρήτης το μπαξέ να μου πέψετε ένα μπόλι, να κάμω επά στη ξενιθιά ολάνθιστο περβόλι!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s