Tell me lies…

Ελλάδα: Σχολές σκουπιδότοποι. Τμήματα τα οποία συγχωνεύονται. Πανεπιστημιακός Καλλικράτης που θα επηρεάσει πολλούς. Όχι ότι δεν ήταν απαραίτητος – κάποια τμήματα δεν έπρεπε εξ’αρχής να δημιουργηθούν σε περιοχές με μοναδικά κριτήρια την τουριστική ανάπτυξη και την ψηφοθηρία.

Τμήματα τα οποία παραμένουν κλειστά λόγω των κομματικών παρατάξεων.Εξεταστικές και μαθήματα τα οποία χάνονται, και η απόγνωση των φοιτητών επί πτυχίω, οι οποίοι βλέπουν τις ελπίδες τους να διαλύονται εν μια νυκτί. Δάσκαλοι οι οποίοι διδάσκουν στην ανώτατη βαθμίδα με μηδενικά προσόντα. Δημοσιεύσεις που γίνονται μόνο στην ελληνική, χωρίς να σκεφθούν το κέρδος από την παγκόσμια αναγνώριση που ίσως κέρδιζαν εάν δημοσιεύονταν και στην αγγλική…

Την ιστορία την γνωρίζετε ακόμη κι αν δεν είστε φοιτητές. Tα ακούτε καθημερινά στις ειδήσεις τα τελευταία χρόνια. Οι περισσότεροι τα έχετε ζήσει πριν από μερικά έτη. Θαρρώ θα έχετε δει εικόνες από την κατεστραμμένη Αθήνα, τα γκράφιτι στους τοίχους δημόσιων κτηρίων, την εγκληματικότητα να ανεβαίνει μέρα με την ημέρα, και την διαφθορά η οποία έχει φθάσει στο κόκκινο. Μερικοί από εσάς θα έχετε ίσως συμμετάσχει και σε φοιτητικές καταλήψεις…

Τώρα επιτρέψτε μου να σας περιγράψω το πως βλέπουμε τις Αυστραλέζικες σχολές εμείς οι wogs, οι άνθρωποι με διπλή υπηκοότητα αλλά χωρίς πατρίδα. Εμείς που έχουμε βιώματα από δυο, το λιγότερο, εκπαιδευτικά συστήματα με τα θετικά και τα αρνητικά τους. Τα παρακάτω είναι στοιχεία από την καθημερινότητα μας ως σπουδαστές, συζητήσεις με ακαδημαϊκούς συναδέλφους οι οποίοι πασχίζουν ν’ακουσθούν αλλά τους πνίγει το Σύστημα, και προσωπικά βιώματα…

IMG_0456melbΑυστραλία: Το 46% των πολιτών της Αυστραλίας δεν μπορεί να διαβάσει εφημερίδες ή τις οδηγίες οι οποίες βρίσκονται μέσα στα φάρμακά του. Το 2012 ανακηρύχθηκε ως εθνικό έτος ανάγνωσης (Νational Year of Reading), όπου οι δημόσιες βιβλιοθήκες, η σχολική κοινότητα και το κράτος προσπάθησαν μέσα από διάφορες εκδηλώσεις να προωθήσουν την φιλαναγνωσία και να καταπολεμήσουν τον αναλφαβητισμό. Θέλω να σταθείτε στο 46%, μιλάμε περίπου για το 1/2 της χώρας.

Σε μια διεθνή έρευνα/διαγωνισμό που έγινε για πρώτη φορά, η οποία σύγκρινε τις ικανότητες ανάγνωσης, μαθηματικών και φυσικής μαθητών της Δ’ δημοτικού από διάφορες χώρες του κόσμου, η Αυστραλία έπιασε ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά στις αγγλόφωνες χώρες. Η έρευνα δημοσιεύθηκε πριν από λίγες μέρες από το Australian Council for Educational Research, και η Αυστραλία βρίσκεται στην 27η θέση από τις 48 χώρες που εξετάσθηκαν. Στην 27η θέση βρίσκονται επίσης η Νέα Ζηλανδία, η Πολωνία και η Λιθουανία… To 25% των μαθητών της Αυστραλίας βρίσκεται πολύ κάτω από την μέση – intermediate level.

Τα μαθήματα Φιλοσοφικής, και κυρίως της Ηθικής και της Εφαρμοσμένης Ηθικής/Φιλοσοφίας, στα πανεπιστήμια της Αυστραλίας εξαφανίζονται σιγά-σιγά. Μοναδικό κριτήριο για την εισαγωγή ή κατάργηση μαθημάτων, ο ετήσιος τζίρος που θα αποφέρουν. Το Australian Research Council, το οποίο διεξήγαγε την αξιολόγηση Excellence in Research for Australia (ERA), επιδοτούμενο από την Αυστραλιανή κυβέρνηση, βρήκε ότι το 2012 από το σύνολο του ερευνητικού έργου στην Αυστραλία, μόνο το 1% αποτελούνταν από δημοσιεύσεις πάνω στον τομέα της Φιλοσοφίας και της Θρησκειολογίας εν γένει.

Ελπίζω να αντιλαμβάνεστε τι σημαίνει κάτι τέτοιο για την εξέλιξη της ανθρωπότητας. Τι σημαίνει αυτό και τι συμβαίνει όταν σταματάμε να διδάσκουμε Φιλοσοφία, να δημιουργούμε σκεπτόμενους επαγγελματίες, ανθρώπους και πολίτες, να σπέρνουμε τον σπόρο της αμφιβολίας και την αγάπη για μάθηση. 

Ένα μάθημα Φιλοσοφίας το οποίο θίγει τα κακώς κείμενα, σε ένα πανεπιστήμιο της Μελβούρνης, το οποίο διδάχθηκε το προηγούμενο εξάμηνο, είναι ένα μικρό μόνο δείγμα του επιπέδου της Αυστραλέζικης κοινωνίας. Θέμα μιας διάλεξης κατά την διάρκεια του εξαμήνου ήταν «Η φαρμακοποίηση της Ευτυχίας και της Κατάθλιψης», και πιο συγκεκριμένα η φαρμακοποίηση της καθημερινής ζωής και των ψυχικών νοσημάτων και οι επιπτώσεις στην ζωή μας. Μερικά από τα παραδείγματα που δόθηκαν αφορούσαν την χώρα αυτή. Παρακάτω μπορείς να ακολουθήσεις κι εσύ τον συλλογισμό αυτού του Δασκάλου.

Η Αυστραλία είναι μια χώρα με 22,6 εκατομμύρια κατοίκους. Σύμφωνα με επίσημες πηγές, το 2011 δηλώσαμε ότι είμαστε τόσο ευτυχισμένοι με το επίπεδο της ζωής μας ώστε είμαστε η πιο ευτυχισμένη χώρα στον πλανήτη. Παράλληλα, το 2011, επίσης από επίσημα στοιχεία, στην Αυστραλία με τα 22,6 εκατομμύρια κατοίκους, συνταγογραθήκαν 17 εκατομμύρια συνταγές αντικαταθλιπτικών. Επίσης, να σας υπενθυμίσω πως εδώ και μερικά χρόνια η Μελβούρνη βγαίνει η πρώτη πόλη στον κόσμο σε ποιότητα ζωής. Μην ξεχνάτε όμως, πως τα χρήματα που αποκομίζουν ετησίως οι φαρμακοβιομηχανίες σε παγκόσμιο επίπεδο από την πώληση αυτών των φαρμάκων (αντικαταθλιπτικά και αντισχιζοφρενικά μόνο) είναι 33 δισεκατομμύρια δολάρια Αμερικής (IMS Health). Το ERA, στο οποίο αναφέρθηκα πιο πάνω, αναφέρει χαρακτηριστικά πως στην Αυστραλία το 22% του δημοσιευμένου ερευνητικού έργου της χώρας αφορά τις επιστήμες της Ιατρικής και της Υγείας.

(Από το Better Life Initiative Index, του OECD – The Organization for Economic Co-operation and Development. The Australian June 2011. Μετρήθηκε το εισόδημα, η υγεία, η εκπαίδευση, η ισορροπία προσωπικής ζωής/δουλειάς, η ασφάλεια, η διοίκηση, το περιβάλλον, οι υποδομές/ρυμοτομία και η ικανοποίηση από την ζωή. Μετά την Αυστραλία σειρά έχει ο Καναδάς, η Σουηδία, η Νέα Ζηλανδία, η Νορβηγία, η Δανία, οι ΗΠΑ, η Ελβετία…)

Ας δούμε τώρα τι ειπώθηκε εκείνη την ημέρα, και τι προκάλεσαν αυτές οι συζητήσεις σε  ένα κατάμεστο αμφιθέατρο με σπουδαστές Αυστραλούς αλλά και δεκάδες από το εξωτερικό. Ο καθηγητής, αφού παρέθεσε τις πηγές, κι άφησε τους φοιτητές να ακολουθήσουν την συλλογιστική του πορεία, άρχισε να τους βομβαρδίζει με ερωτήσεις.

«Πώς συνδέονται τα παραπάνω; Είμαστε πραγματικά ευτυχισμένοι; Ή είναι προϊόν της φαντασίας μας; Πώς συνδέεται αυτό με τις ανύπαρκτες δημοσιεύσεις στα ΜΜΕ, τα οποία ορίζουν οι δυο πιο πλούσιοι εφοπλιστές της χώρας (Murdoch και Rinehart); Ποιοι είναι οι δείκτες ευτυχίας/ευμάρειας; Ποιος κάνει την έρευνα; Ποιο πανεπιστήμιο; Ή ποια κυβέρνηση; Από ποιον χρηματοδοτείται; Ποιοι είναι οι λεγόμενοι ειδικοί που πραγματοποιούν την έρευνα; Σε ποιους απευθύνεται; Πότε δημοσιεύτηκε; Παράλληλα με ποια πολιτικά γεγονότα ή ιστορικές συγκυρίες; Ποιος σας το ανέφερε; Για ποιον λόγο ο συνάδελφος ή καθηγητής ή φίλος σας πρότεινε να διαβάσετε την έρευνα; Ποιοι βρίσκονται πίσω από τις φαρμακοβιομηχανίες; Ποια πανεπιστήμια και ποιοι φορείς ή εφοπλιστές έχουν το πάνω χέρι στις φαρμακοβιομηχανίες αυτές και το αντίστροφο; Ποιος κατασκευάζει τον κόσμο τούτο; Ποιος κατασκευάζει τις έρευνες και τα αποτελέσματα; ΣΚΕΦΤΕΙΤΕ! Σας προκαλώ να ΣΚΕΦΤΕΙΤΕ.. Να σκεφτείτε προτού να πράξετε, και οι πράξεις σας να ορίζονται από έναν δεοντολογικό αλλά και φιλοσοφικό κώδικα, έναν κώδικα ηθικής πρώτα κι επαγγελματισμού έπειτα.»

Αυτό το μάθημα Φιλοσοφίας σε βάζει να σκεφτείς, να κρίνεις, να στηλιτεύσεις, να κάνεις ερωτήσεις, να κάνεις λάθη, να εμπλουτίσεις τις γνώσεις σου. Ωρίμασα τόσο πολύ αυτή την χρονιά, που δεν με αναγνωρίζω πλέον. Είναι αυτά που είδα εδώ κι απογοητεύτηκα… Οι φοιτητές λόγω της δυσκολίας του μαθήματος, επειδή δεν μπήκαν στον κόπο να σκεφτούν, να κρίνουν, να στηλιτεύσουν, να κάνουν ερωτήσεις, λάθη και να εμπλουτίσουν τις γνώσεις τους.. αποφασίζουν εν μια νυκτί να καταργηθεί αυτό το μάθημα, κάνοντας παράπονα στο διδακτικό προσωπικό. Όχι με τίποτα συντονιστικές επιτροπές και συνελεύσεις, όπως θα κάναμε στην ιδιαίτερη πατρίδα μου, μα με απλή γκρίνια στο γραφείο των καθηγητών κι αξιολόγηση.

IMG_0510Φυσικά, ίσως ήταν κι άλλοι αυτοί που ενοχλήθηκαν από τον τολμηρό αυτόν καθηγητή, αλλά αυτό είναι κάτι το οποίο δεν θα το μάθουμε ποτέ… Ελπίζω να ξέρετε τι θα γινόταν στην Ελλάδα, έτσι; Για ψύλλου πήδημα τα σπάμε, τα καίμε, κλείνουμε τις σχολές για εβδομάδες.

Δεν χρειάζεται να είναι κανείς έξυπνος, αρκεί να είναι σκεπτόμενος, με τάσεις αμφισβήτησης του κατεστημένου και προβληματισμού στα όσα του σερβίρουν στο πιάτο. Απολαύστε το Αυστραλέζικο όνειρο!

Πρόσθετες πηγές στην αγγλική 1, 2, 3, 4,

Advertisements

14 thoughts on “Tell me lies…

  1. Αγριμιώ μου όντας φοιτήτρια αντιλαμβάνομαι αυτό που λες και τείνω να συμφωνήσω. Αν οι φοιτητές που είναι ως επί το πλείστον, νέοι άνθρωποι και αποτελούν το μέλλον κάθε χώρας δεν είναι σκεπτόμενοι και δέχονται παθητικά το κάθε τι, χωρίς να το αξιολογούν, να το ερευνούν κτλ, τότε σαφώς δεν υπάρχουν πολλές ελπίδες εξέλιξης παρά μόνο διαιώνιση μιας α’ κατάστασης. Ξέρεις όμως, δεν νομίζω πως όλοι οι φοιτητές στην Ελλάδα σε μια παρόμοια κατάσταση θα τα έσπαγαν, θα τα έκαιγαν ή θα αντιδρούσαν βίαια. Πλέον τουλάχιστον στο εκπαιδευτικό ίδρυμα στο οποίο φοιτώ εγώ, έχουν αρχίσει να ακούγονται και ουδέτερες φωνές που δεν είναι κομματικά χρωματισμένες, μειώνοντας την δύναμη των φοιτητικών παρατάξεων κάτι που προσωπικά μου δίνει ελπίδα. Άλλωστε μην κρυβόμαστε, κάθε φορά που καίγεται το κέντρο ή οργανώνονται καταλήψεις στα πανεπιστημιακά ιδρύματα της χώρας δεν κρύβονται από πίσω φοιτητές αυτό καθ’ αυτό.
    Πάντως συγκλονίστηκα με τα ποσοστά της Αυστραλίας που αναφέρεις στο άρθρο σου. Νόμιζα πως το επίπεδο εκεί θα ήταν πιο υψηλό.
    Να έχεις ένα όμορφο υπόλοιπο ημέρας και μια καλή εβδομάδα. Φιλάκια πολλά 🙂

    • Δεν είναι μόνο τα υψηλά ποσοστά αναλφαβητισμού που είναι ανησυχητικά – ακόμη πιο ανησυχητικό είναι ότι α. κανένας δεν μιλάει για αυτό, β. η ψαλίδα ανάμεσα στους έχοντες και τους μη έχοντες μεγαλώνει συνεχώς, και γ. δυστυχώς, προβάλλεται προς τα έξω μια εικόνα της χώρας η οποία δεν αντιστοιχεί με την πραγματικότητα.

      Ελπίζω κάποια στιγμή να εξαφανισθούν οι κομματικές παρατάξεις από τις σχολές – αν και προφανώς θα χρειαστούν χρόνια και χρόνια ακόμη πνευματικής ανέχειας για να μας οδηγήσουν στην ανάγκη να τα απεμπολήσουμε και να δημιουργήσουμε τις σχολές από την αρχή.

      Δεν εννοούσα πως οι Έλληνες φοιτητές σε μια παρόμοια κατάσταση με την εδώ θα τα έσπαζαν – σίγουρα θα τους άρεσε η μασημένη τροφή και το ελάχιστο διάβασμα. Έγραψα πως οι Έλληνες φοιτητές ξεσηκώνονται με το παραμικρό. Μια μικρή αφορμή είναι ικανή να τους κάνει να καταστρέψουν τα πάντα στην σχολή τους. Δεν θέλω να γενικεύω. Έχω ζήσει την φοιτητική μου ζωή κι εγώ στην Ελλάδα. Σίγουρα υπάρχουν και οι χωμένοι και οι βολεμένοι μέσα στους φοιτητές, αλλά αυτό με τις καταλήψεις για ψύλλου πήδημα δεν το κατάλαβα ποτέ.. κατάληψη ποτέ δεν έγινε για τους σωστούς λόγους. Πάντα για μικροσυμφέροντα.

      Ελπίζω σιγά-σιγά περισσότεροι ανένταχτοι φοιτητές να ακουσθούν, και χαίρομαι που στο τμήμα σου γίνεται μιαν αρχή. Είναι ένα τολμηρό βήμα, ένα άνοιγμα. Για να καταλάβουμε επιτέλους ότι δεν έχουμε ανάγκη τα κόμματα, ούτε το Σύστημα. Καλή εβδομάδα :)*

  2. Το μόνο που θέλουμε για τα παιδιά μας είναι να είναι ευτυχισμένα στην ζωή τους. Το ότι οι Αυστραλία παρέχει ευτυχία και συνάμα αδιαφορία στα γράμματα είναι τρομερά ενδιαφέρον. Η ανάλυση πάνω σ’ αυτό θα φέρει σκεπτικά που ίσως να μην είναι καλοδεχούμενα από τους μορφωμένους. Είναι όμως ευτυχισμένοι; Αν η ευτυχία είναι η συνειδητή αρμονία μεταξύ του ατόμου και του περιβάλλοντος, και η φιλοσοφία η σπουδή του περιβάλλοντος και του σύμπαντος που βρίσκεται μέσα μας, η τελική ερώτηση είναι αν θέλει κανείς να ζήσει μορφωμένος ή ευτυχισμένος -μια που η μόρφωση μας δίνει τα φτερά για τα ύψη από τα οποία θα μπορούμε να βλέπουμε συνάμα και τις σχολές και τους σκουπιδότοπους -χωρίς εκλογή του τι να προτιμήσουμε να δούμε…

    Η ψυχή της κάθε χώρας διαμορφώνεται από τους λόγους και συνθήκες της γέννησής της.

    Καλή βδομάδα Αγριμιώ.

    • Νομίζω, Δημήτρη, ότι η ευτυχία και η φιλοσοφία όπως την ορίζεις, δεν είναι κατ’ανάγκη δυο αντίθετες έννοιες, αλλά δυο έννοιες που αλληλοσυμπληρώνονται. Είναι, θεωρείς, εκ διαμέτρου αντίθετες; Μπορείς να είσαι ευτυχισμένος όταν ζεις μέσα στην άγνοια και το σκοτάδι;

      Στην αλληγορία του Σπηλαίου ο Πλάτωνας, αναφέρει πως οι φιλόσοφοι πρέπει όταν βγουν στο φως, στην επιφάνεια, πρέπει να επιστρέψουν και να ελευθερώσουν τους δεσμώτες από τα είδωλα/απεικάσματα τα οποία τους κρατούν παγιδευμένους.. Αυτά είναι καίρια ερωτήματα και προβληματισμοί.

      Συμφωνώ με την τελευταία τοποθέτησή σου, ότι η μόρφωση σου επιτρέπει να δεις τα πράγματα από μια τελείως διαφορετική οπτική γωνία. «Η ψυχή της κάθε χώρας διαμορφώνεται από τους λόγους και τις συνθήκες γέννησής της».. θα με ενδιέφερε να διαβάσω περισσότερα για το παραπάνω, όποτε έχεις χρόνο. Σίγουρα, όπως το έθεσες στην αρχή, αυτή η αντίφαση όσον αφορά την ευτυχία και την αδιαφορία για τα γράμματα εδώ στην Αυστραλία είναι ενδιαφέρουσα – μπορώ να σκεφθώ πάνω από δέκα διαφορετικά συμπεράσματα. Δεν ξέρω που σε οδήγησε η έρευνα αυτή εσένα.. 😉

      Καλή εβδομάδα να έχουμε 🙂

  3. Ωραία ανάρτηση Αγριμιώ μου!Ωστε εμείς είμαστε οι wogs!!!Η μικρή έφυγε γιά NSW γιά διακοπές!Πολλά φιλάκια!!Καλά νά περνάς!!

  4. δυστυχώς ειναι έτσι! μια χωρα απο την οποια ξεκινησαν όλα έχει φτασει να ντρεπομαστε για την ανυπαρκτη παιδεια της
    στην ελλαδα το μονο που ξερουν να διαφυλατουν ειναι το άσυλο, και μπαινουν μεσα ολοι οι αναρχικοι και οι ιγηριανοι να σωθούν
    δυστυχώς…

  5. Αγριμιώ το κείμενό σου είναι (συγκλονιστικά) ενδιαφέρον. Φυσικά όλα αυτά, δεν τα έχω διαβάσει ποτέ και πουθενά. Ο μύθος της χώρας που ζει στην ευμάρεια και την ευτυχία, καλά κρατεί…
    Μας βοήθησες σήμερα να σκεφτούμε διαφορετικά και μπράβο σου γι αυτό.
    Καλή δύναμη να έχεις ρε συντεκνάκι, γιατί όπως πολύ σωστά γράφεις, με δυο υποκοότητες, αλλά δίχως πατρίδα…

    • Αυτός ο μύθος είναι κάτι το οποίο με ταλανίζει το διάστημα που βρίσκομαι εδώ. Γενικά έχω ένα θέμα με τους μύθους τέτοιας φύσεως – μου αρέσει να τους ερευνώ και να τους φέρνω στην επιφάνεια. Πρέπει να μπορούμε να σκεφτούμε διαφορετικά, Μαρία μου, αλλιώς νομίζω πως δεν θα μπορέσουμε να επιβιώσουμε μέσα σε τόσα παρ-άλογα που βλέπουμε τριγύρω μας. Επιβάλλεται να σκεπτόμαστε διαφορετικά, να συγκρίνουμε, να μπορούμε να διαβάσουμε ανάμεσα στις γραμμές, να βλέπουμε αυτά τα οποία οι άλλοι είτε δεν βλέπουν καθόλου είτε προσπερνούν.

      ΥΓ Την πατρίδα (όπως και την ιθαγένεια) την έχουμε πάντα μέσα μας. Οι υπηκοότητες είναι ένα κομμάτι χαρτί, τίποτε άλλο. Χαρτί το οποίο δεν σε αντιπροσωπεύει κατ’ανάγκη, αλλά το οποίο ίσως το απέκτησες με ευκολία λόγω των (διμερών) μεταναστευτικών πολιτικών (επεκτατικών καμιά φορά) των εκάστοτε κυβερνήσεων. Άλλο που μας μιλάνε για πολυπολιτισμό κι αρώματα, εδώ στις αγγλοσαξονικές χώρες (Καναδάς, Αμερική, Αυστραλία και Αγγλία πλέον). Προσπαθώ να εξηγήσω στους Αγγλοσάξονες αυτής της χώρας πως όλοι μας (γενικώς οι λευκοί από τις πρώτες αποικίες, καθώς και οι Ασιάτες που τα τελευταία χρόνια έχουν κατακλύσει την Αυστραλία) θα πρέπει να βλέπουμε τους εαυτούς μας ως απλά φιλοξενούμενους των ιθαγενών.. εις μάτην όμως!

Από τση Κρήτης το μπαξέ να μου πέψετε ένα μπόλι, να κάμω επά στη ξενιθιά ολάνθιστο περβόλι!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s