Κραυγή

Εικόνες βρωμιάς και σαπίλας. Λόγια του πεζοδρομίου. Μια Ευρώπη να προχωρά με δεκανίκια δανεικά. Ο πολιτισμός σε όλο του το μεγαλείο. Από την Ανατολή, χρόνια τώρα, η μυρωδιά του πολέμου να πλησιάζει αργά και βασανιστικά. Κεφάλια δίχως πρόσωπα, περπατούν πλάι-πλάι. Χαμένα. Δίχως πρόσωπα καθώς λείπει η ατομικότητα, η ελευθερία, τόσο η προσωπική όσο κι η συλλογική. Λείπει ο Ιερός Σκοπός.

Λόγια του πεζοδρομίου να αντηχούν και στο Κυνοβούλιο. Κατάντησε η καθημερινότητά μας μια φθηνή πόρνη. Μια τετριμμένη επανάληψη πράξεων. Μια πεζή πραγματικότητα. Κι εμείς στο ίδιο έργο θεατές. Στο θέατρο του Παραλόγου. Βλέποντας πλέον αδιάφορα τις ειδήσεις να μας προσπερνούν. Ούτε καλά, ούτε κακά μας αγγίζουν πια. Μοναχά η απάθεια. Κι ο κάθε ανίκανος που ανέδειξες με την ψήφο σου, την αποχή σου και την ανοχή σου, να γίνεται μέρα με την μέρα πιο θρασύς, πιο βάναυσος, ασελγώντας πάνω στα κορμιά και τις ψυχές μας.

Κι εσύ σιωπάς. Το βλέπεις. Το αισθάνεσαι. Νιώθεις τις δονήσεις. Γιατί ξέρεις πως είναι να πεθαίνεις σαν χώρα. Ξέρεις πως είναι να γίνεσαι επαίτης. Βρίζεις, εξοργίζεσαι, αγανακτείς. Θες να τα σπάσεις. Φοβάσαι, τρέμεις. Αλλά δεν συναισθάνεσαι. Λείπει η Ανιδιοτέλεια. Η Συλλογικότητα. Ο καθείς λες και τράβηξε τον δρόμο του.

Οι γεωργοί με τους γεωργούς. Οι εκπαιδευτικοί με τους εκπαιδευτικούς. Οι φοιτητές με τους φοιτητές. Οι πολίτες με τους πολίτες; Πόσο θα ήθελα να το δω αυτό. Να μου δώσεις κάτι για το οποίο να θέλω να παλέψω. Ικανό να κάνει τους αστυνόμους να πάψουν να περιφρουρούν τους Απέθαντους. Αυτούς που με δρεπάνια θέρισαν όνειρα κι ελπίδες. Ικανό να ενώσει, όχι να διασπάσει. Ικανό να δημιουργήσει, όχι να καταστρέψει. Ικανό να βάλει ένα τέλος στην ηλεκτρονική πραγματικότητα, που φαντάζει πλέον πιο αληθινή κι από τον έξω κόσμο, και να γυρίσουν τα παιδιά στις πλατείες.

Στις πορείες πάντα υπήρχαν παράπλευρες απώλειες – τις οποίες δεν στάθηκες ποτέ σου να μετρήσεις. Δεν σε ένοιαξε. Θεώρησες τον αστυνόμο προέκταση του κράτους. Ενώ η προέκταση του κράτους είσαι Εσύ, ένα ακόμη Όργανό του. Σε κουρδίζουν το πρωί και παραμένεις κουρδισμένος έως ότου, βράδυ πλέον, πέσεις αποκαμωμένος στο κρεββάτι σου.

Το κτήριο στο κέντρο της πόλης να κραυγάζει τα όσα βιώνεις: Βασανίζομαι.

Πηγή φωτογραφίας

Advertisements

5 thoughts on “Κραυγή

  1. Σωστά όλα αυτά.

    Αναρωτιέται όμως ποτέ κανείς το «γιατί» ; «Γιατί τα τραβάμε όλα αυτά που τραβάμε» ;

    Η απάντηση κρύβεται στις διαπιστώσεις σου. Μπορείς να τη βρεις;

    • Λάκωνα, δεν πιστεύω πως έχω τις απαντήσεις σε όλα τα θέματα, ούτε ότι οι διαπιστώσεις αυτές με οδηγούν πάντα σε λογικά συμπεράσματα. Αλλά εάν έπρεπε να απαντήσω στα «γιατί» σου θα έλεγα πως τούτα είναι που φταίνε.. Πρώτα-πρώτα, η άλογη πίστη μας στην Εξουσία. Δεν μάθαμε να αμφισβητούμε, παρά μοναχά να σκύβουμε το κεφάλι και να δεχόμαστε άκριτα ό,τι μας σερβίρουν. Έπειτα, η υπέρμετρη ασυδοσία κι ελευθερία σε κάποιους τομείς, ενώ εκεί ακριβώς που έπρεπε να υπάρχει Ελευθερία, Ελευθερία Σκέψης κι Έκφρασης, φροντίσαμε να την κυνηγήσουμε. Θεωρώ επίσης, πως όλα αυτά ήταν ένα απαραίτητο στάδιο για να ωριμάσει ο λαός και να αγκαλιάσει με υπευθυνότητα την συλλογική ευθύνη και να σταματήσει να επαναλαμβάνει τα λάθη του. Είναι κι άλλα αυτά τα οποία θα ήθελα να σου αναφέρω, αλλά νομίζω ότι τα παραπάνω επαρκούν. Θα ήθελα να ακούσω και την δική σου εκδοχή.

      • Είναι τόσο πολύπλοκο το πρόβλημα που ο καθένας μας έχει μία άποψη που είναι ταυτόχρονα σωστή αλλά ημιτελής, δηλαδή εν γένει λανθασμένη.

        Θέλω να εστιάσω στο πρόβλημα της Ελλάδας και την κατάπτωση της ποιότητας του δημόσιου πολιτικού βίου.

        Γιατί ψηφίστικαν αυτοί που ψηφίστικαν; Γιατί έστειλε ο κόσμος στη βουλή της ΧΑ και τους Αν. Ελ. αφ’ ενός , αφ’ ετέρου ένα σωρό τραγικές καρικατούρες του ΣυΡιζΑ; Πως ξέπεσαι έτσι και τόσο απότομα το επίπεδο πολιτικού διαλόγου;

        Μία εξήγηση είναι πως ο κόσμος ήθελε να τιμωρήσει το πολιτικό σύστημα. Δεκτή. Η άλλη είναι αυτή πως ο κόσμος περνάει ένα σωστό μήνυμα με λάθος τρόπο: Η πολιτική δεν είναι μέρος της λύσης και οι πολιτικοί είναι μέρος του προβλήματος.

        Μη μπορώντας να κατανοήσουμε βασικούς κανόνες οικονομίας, προσπαθούμε να συνέλθουμε από το σοκ του ότι το κράτος δεν μπορεί και δεν πρέπει να παρεμβαίνει στην ελεύθερη αγορά. Ζούμε μία σοβιετικού τύπου κατάρρευση και αρνούμαστε να συνειδητοποιήσουμε θέσφατα και αλήθειες που οι πολίτες του δυτικού κόσμου έχουν λύσει εδώ και δεκαετίες.

        Ζώντας στον σοσιαλιστικό κόσμο με δανεικά λεφτά, θεωρούμε αδιαπραγμάτευτο το δικαίωμα στην παιδεία, στην υγεία, στην εργασία κλπ κλπ, γιατί ξεχάσαμε πως κάποιοι πληρώνανε για αυτές τις παροχές. Το πρόβημα του Σοσιαλισμού όμως είναι πως κάποτε τελειώσανε τα λεφτά των δανειστών Του. Αυτό πάθαμε. Δεν είμαστε οι πρώτοι …Είμαστε από τους τελευταίους και μαζί με τις πολλές καταρεύσεις είναι και η αντίληψη ότι η πολιτική μπορεί να λύσει οικονομικά προβλήματα και οι πολιτικοί να μας διορίσουν όλους σε κάποια δουλειά ή να περνάνε νόμους/νόμου/νόμους δήθεν για να μας «προστατεύουν» ενώ στην πραγματικότητα μας ακινητοποιούν. Όμως αυτά τελείωσαν….

        Συνεπώς ο κόσμος ψήφισε αυτούς που ψήφισε γιατί δεν έχει τίποτα να περιμένει. Το κακό είναι πως το μεταπολιτευτικό κράτος που κάποτε φτιάξαμε δεν άλλαξε και η δύναμη συνεχίζει να παραμένει στους πολιτικούς που όπως συμβαίνει σε περιόδους κρίσης θέλουν και αυτοί να διασωθούν έναντι των υπόλοιπων τάξεων.

        Τραβάμε αυτά που τραβάμε γιατί σε παραβιάση κάθε επιστημονικά τεκμηριωμένης άποψης για την Οικονομία υποκριθήκαμε πως φτιάξαμε ένα κράτος αρκετά μεγάλο για να τους αγκαλιάσει όλους ενώ στην πραγματικότητα φτιάξαμε ένα κράτος αρκετά μεγάλο για να το κλέβει ο καθένας.

        Ένα κράτος αρκετά μεγάλο για να στα δώσει όλα, είναι ένα κράτος αρκετά μεγάλο για να στα πάρει όλα. Και τώρα που το κράτος πεθαίνει μας παίρνει μαζί του στον τάφο.

  2. Καλημέρα από την Ελλάδα της δυσοσμίας που όμως ο πανίσχυρος ήλιος της,επιμένει να βγαίνει και να θέλει όλους και όλα να καθαρίσει!
    Είμαι καλά Αγριμιώ μου…έρχομαι πάντα να σας δω και να σας διαβάσω, μόλις βρω ελεύθερο χρόνο.
    Σε φιλώ

Από τση Κρήτης το μπαξέ να μου πέψετε ένα μπόλι, να κάμω επά στη ξενιθιά ολάνθιστο περβόλι!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s